baracademy.do.am

Алексей Шапошников

adrenalin77 — Fri, 28 May 2010 09:29:10 GMT

Алексей Шапошников
Президент Петербургской Ассоциации Барменов

- Как давно ты занимаешься барменским искусством? С чего все начиналось? Ты имеешь специальное образование? Или все произошло само собой? Как развивалась карьера?
- Барменское искусство я постигаю по сей день. На работу в качестве помощника бармена я устроился в 1996 г. Все началось с того, что мне банально нужна была работа. Купил газету и пошел на собеседование. Как всегда собеседование не прошел, почему-то не везло мне на всех этих выхолощенных и «тягомотных» собеседованиях. Тот, кого взяли вместо меня не пришел в назначенный срок и, видать, поэтому взяли мою анкету, аккуратно заполненную на двух языках, с целью, как я потом узнал, временной замены и заданного плана по набору персонала в установленные сроки. Вот так случайно и открылась мне дверь в подсобные помещения моего первого бара. Дальше было интересно,- и в то же время не очень. Привычно, и непривычно, понятно и непонятно в одно и то же время. Огромное количество людей, барменов, официантов, начальства, посуды, мешков с отходами, мойки, стирки, глажки и парки и так далее. В общем, я встал на первую ступень бара - почетную ступень барбэка. Старался, как мог. Работу терять не хотел. Холодно, зима. Я все еще помнил подработки на станциях, торговля в ларьках, на рынке... все те места, где только можно подработать студентом. Обратно на холод не тянуло. В баре тепло, кормят, платят, люди улыбаются... и за все это... еще и платят! У меня это тогда в голове ни как не умещалось. Короче, я был, как сейчас говорят, сильно мотивирован к работе. После собеседования в Питере я уехал в Москву на работу. Московские бары мои первые бары! Я благодарен судьбе и людям, с которыми я работал, за то, что все получилось так, как получилось. Меня готовили для открытия нового ресторана в Санкт-Петербурге. Я вернулся и начал работать, но... Не задолго до отъезда, в одном из баров Москвы я увидел бармена, который подкидывал бутылку из одной руки в другую. Это было красиво. Просто и красиво. Я «загорелся», и ко всему прочему мне попалась в руки кассета с конкурсом барменов по фристайлу 1991 г. В Лондоне. Я начал тренироваться. Благодаря флейрингу я начал читать об алкоголе, баре, коктейлях, истории и т. д. Я становился фанатом. Меня ничего не интересовало больше. Только бар. Вокруг меня все просто. Только бар и мне это очень нравилось. Уйдя с головой в работу, читая и интересуясь баром, держась за работу - получил хорошую школу, мою школу: барбэк, бармен, старший бармен. Потом многое стало меняться в моих глазах. Стали меняться: бар, люди, напарники, отношение и т. д. Но это уже другая история.

- Ты являешься президентом ПАБ, то есть человеком, имеющим определенное положение в барменских кругах и достаточно загруженным организационной работой. Что тебя подвигло при всем при этом принять участие сразу в двух престижных чемпионатах за сезон?
- Президент... Дернул же меня кто-то выбрать такую организационно правовую форму юр. лица, при которых предусмотрена должность - президент! Ну да ладно! Президентом я стал в 2001 году в августе месяце. Работы действительно много и разной. Что же меня подтолкнуло поучаствовать в конкурсах? Воспоминания. Парни. Выпивка. Близкий круг. Отрыв. Атмосфера. Азарт. Интерес к себе. Проверка «на могу». И опять: выпивка, круг, отрыв, атмосфера и т. д. Я думаю, понятно. Так получилось: два конурса в один месяц. Это уж слишком, но получилось. Не хотел в двух, ну, да и ... с ним. Два так два.

- Расскажи, пожалуйста, в двух словах о финале BMGP?
- Оторвался офигенно! Как в России, так и в Италии. Теперь я понял точно, что мне нужно от конкурсов - отрыв! Поэтому внутри себя так хочется послать все эти правила к чертям!

- Твои впечатления от российского финала WCC в «Апельсине». Ты видел большинство участников. Что ты, как бармен с большим опытом, скажешь об уровне участников в классике?
- Молодцы! Мне было приятно с ними выступать за одним столом. Все хорошего уровня. Правда, есть то, что мне иногда не нравится в конкурсах: обиды, зависть, чувство несправедливого, неполученного и/ или полученного первого, второго, третьего места! Не знаю, но для меня сейчас в этот период жизни места не определяют цель!

- Ты занимаешься «классикой». Как ты при этом относишься к флейрингу и флейрингистам?

- Прикольно! Я с этого начинал. И почему я в классике выступать начал? Даже и не помню. Ну, как можно относиться к тем, кто имеет цель и стиль. Только уважительно!

- Участвовал ли ты раньше в мировых чемпионатах. Что ты можешь сказать об этих мероприятиях в принципе. Много ли значит победа в таком мероприятии для бармена?

- Никогда не участвовал до сих пор. Поеду и оторвусь! Это для меня главнее, нежели постоянно думать о том, что ты едешь представлять Россию: «Это вам, молодой человек, не хухры-мухры, настройтесь, пожалуйста, посерьезней!». От такого подхода к делу человек перестает размножаться. В принципе! А мне это еще предстоит. Так что я сейчас живу в гармонии с собой! И действую так, как считаю нужным, не нанося разрушений и создавая жертв. Так что думать о победе я буду после, а не до. Ровно, как и волноваться, пить, гулять и т. д.

- Твои прогнозы относительно Хельсинки - может быть, ты можешь сказать, кто будет лидировать? Кстати, не общаетесь ли вы с FBSK, так сказать, в «соседском» режиме?

- Победит дружба! Лидировать будет дружба! С FBSK не общаемся, но конкурс - не повод ли для общения?

по материалам журнала «BAR NEWS».

Карвинг

adrenalin77 — Fri, 28 May 2010 08:48:11 GMT

Карвинг - украшение коктейлей
Школа украшения коктейлей Ярослава Панова

Обычная цедра дает бармену такой простор для фантазии, что вопрос только в том, как их воплотить в украшение коктейля.

В украшении классических коктейлей всегда присутствуют лаконичность и сдержанность. Это не случайно - коктейль должен готовиться быстро и легко. Но если мы посмотрим на эволюцию гарниша от оливки и цедры лимона до сложнейших карвинговых изысков с использованием редких экзотических фруктов или овощей, становится ясно: украшение коктейля теперь не просто ремарка или оттенок, а важное завершение коктейля. И ваш фирменный, индивидуальный подход привлечет гостей к употреблению смешанных напитков.
Я не стараюсь усложнить вашу работу за стойкой, просто провожу параллель между прошлым и настоящим. Цедра лимона на «Мартини» может заменить оливку, а может и удивить гостя необычностью формы. В этом номере предлагаю поэкспериментировать с этим прекрасным поделочным материалом - цедрой. Она не только эластична, но еще и прекрасно ароматизирует коктейль. Итак, приступим.

Обычная цедра дает бармену такой простор для фантазии, что вопрос только в том, как их воплотить в украшение коктейля.

В украшении классических коктейлей всегда присутствуют лаконичность и сдержанность. Это не случайно - коктейль должен готовиться быстро и легко. Но если мы посмотрим на эволюцию гарниша от оливки и цедры лимона до сложнейших карвинговых изысков с использованием редких экзотических фруктов или овощей, становится ясно: украшение коктейля теперь не просто ремарка или оттенок, а важное завершение коктейля. И ваш фирменный, индивидуальный подход привлечет гостей к употреблению смешанных напитков.
Я не стараюсь усложнить вашу работу за стойкой, просто провожу параллель между прошлым и настоящим. Цедра лимона на «Мартини» может заменить оливку, а может и удивить гостя необычностью формы. В этом номере предлагаю поэкспериментировать с этим прекрасным поделочным материалом - цедрой. Она не только эластична, но еще и прекрасно ароматизирует коктейль. Итак, приступим.

Украшение коктейля «Стразы»
В полоске цедры сделайте параллельные прорези
Нанижите на зубочистку цедру-вишню-цедру (я использовал детское кольцо со стразами - гламур хоть и надоел, но это модно) Украсьте кокте

Украшение коктейля «Цветок»
Срежьте цедру с апельсина
Удалите белую мякоть - так цедра не сломается, будет более гибкой
Вырубкой сделайте «лепестки»
Подрежьте край лимона по кругу, как на фото
Вставьте лепестки в прорезь
Отрежьте край лимона
Поделите вишню пополам
Проткните лимон двумя зубочистками
Нанижите вишню. Украсьте коктейль.
Украшение коктейля «Птица»
Срежьте цедру
Сделайте надрезы с обеих сторон
Вывернув «наизнанку», проткните зубочисткой и наденьте вишню
Вставьте хохолок из хвои или розмарина
Приклейте страз-глаз или гвоздику. Украсьте коктейль

Ярослав Панов

adrenalin77 — Fri, 21 May 2010 19:58:51 GMT

Ярослав Панов

С Ярославом Пановым, вице-президентом Петербургской Ассоциации Барменов, мы встретились как ни странно в парке, при свете дня. В такой непривычной для работника бара обстановке он рассказал мне о творческом пути, специфике профессии, мечтах…

Ярослав, как, когда и почему Вы решили стать барменом?

Я работаю барменом с 1997 года. До этого занимался бизнесом, оптовыми поставками импортного пива. Вся моя жизнь связана с ночью. Я был и ди-джеем и звукооператором, кем только не работал. У меня было одно время даже свое кафе, так что я всегда находился где–то рядом с барной стойкой. А в 21 год занял должность бармена в баре-кафе в парке культуры и отдыха. К этому все шло. Всегда нравилась это работа.

Чем Вы занимаетесь в данный момент?

Я являюсь вице-президент Петербургской ассоциации барменов. Последним местом работы были Голливудские ночи. Оттуда меня уволили за не посещаемость занятий, т.е. работы. Тогда мы открывали Петербургскую Ассоциацию Барменов, было много проблем, пришлось заниматься только ей. Но когда я понял, что у Ассоциации все в порядке и в дальнейшем будет хорошо, что ею руководит толковый президент, чтобы не сталкиваться с ним, не отстаивать свои интересы, я стал заниматься регионами. Сейчас летаю по стране, помогаю открывать барменские ассоциации, там, где их еще нет, провожу мастер-классы. Так, я открыл Смоленскую ассоциацию барменов, помог открыть Петрозаводскую, Липецкую и еще несколько.

Что Вас привлекает в профессии бармена?

Мне жизнь бармена нравится, она предсказуемая и непредсказуемая одновременно. Вот уже 15 лет веду ночной образ жизни. Вообще все бармены – поэты. Не было бы столько тепла и света в бокале, если бы мы не дарили гостям свою любовь. Ведь бармен предлагает посетителям не тупо напиться, он предлагает почувствовать себя, если не в сказке, то в каком-то красивом, приятном месте, в котором можно хорошо отдохнуть. Да, все важно и интерьер и кухня, но все-таки самый главный человек, это тот, кто помогает решить что, когда, где и нужно ли вообще пить, тот, кто стоит между производителями и потребителями, помогает и тем и другим. Это бармен. К тому же, за один год работы барменом я приобрел такое количество друзей, приятелей и знакомых, что даже и сосчитать нельзя. Ты всегда будешь нравиться людям, если помнишь о них две вещи: имя и какой напиток чаще всего пьет. Плюс пара вопросов: «Не поссорился ли опять с тещей?», «Продолжает ли собака писать на ковер?». И человек располагается к тебе, выговаривается, отвлекается. Ведь в бар ходят, чтобы отвлечься. На работе откровенно не поговоришь ни с кем, а тут бармен выслушает. Человек забывает о проблемах, смотрит на веселящихся, отдыхающих людей и сам расслабляется. А от этого зависят чаевые, самые чистые деньги на свете. Они не за то, сколько ты продал спиртного, а за твою отличную работу, умение слушать и понимать гостя, за подаренное радушие и гостеприимство.

Какими качествами должен обладать хороший бармен?

Ты хороший бармен, если:

тебе это занятие очень нравиться

ты чувствуешь потребность в общении с гостями

внутри есть ощущение, что тебя не уволят. А оно, это ощущение приходит тогда, когда ты приносишь месту хорошую выручку, тебя знают посетители, и ты паришь над барной стойкой. А главное, когда работаешь честно, без обмана. Есть завсегдатаи, которые ходят именно к тебе, и, скорее всего, если ты уйдешь в другое место, они уйдут за тобой. Хозяин это прекрасно понимает и дает тебе полную свободу, позволяет самовыразиться. А это самое лучшее.

В общем, профессия бармена – это любовь. Любовь к работе, к людям и к деньгам. В баре самое главное, уметь правильно распределить время. Можно конечно пообещать целые горы: и Kniken Bain, и шербет какой-нибудь, но это очень сложно, нужно много времени, чтобы все приготовить. Если это клуб, перед тобой стоит 40 посетителей, нужно сразу сказать, что есть только простые миксы и напитки. Так проще. А вот если, время позволяет, то тут уж можно дать волю фантазии: придумать украшения, вырезать цветы, сделать сложный коктейль. Можно потешить свое самолюбие и тщеславие. Ведь бар – это как сцена, бармен всегда на виду, Поскольку бармены тщеславны, они стараются выделиться, чтобы смотрели только на них.

Говорят, хороший бармен может, посмотрев на посетителя, определить какой коктейль ему понравится. Так ли это?

Нет, с одного взгляда, не смогу определить, какой коктейль человек предпочитает, но, узнав несколько вещей, например: любимый цвет, фрукт и страну, смогу приготовить коктейль, который точно понравится. Иногда могу предложить напиток «с оттенком», например, добавить в Мохито клубничный микс, получается совсем другой вкус, который возможно больше подойдет человеку. Тогда гость понимает, что перед ним профи. Легче в lifebar, где почти все - завсегдатаи и ты уже знаешь кто, что пьет. Клиент кивает головой, и сразу понятно - нужно приготовить еще один такой же напиток.

Неужели никогда не думали сменить профессию?

Зачем мне менять работу. Я каждый вечер и посудомойка, и грузчик, и уборщик, а также товаровед, фокусник, доктор человеческих душ, бухгалтер, путешественник (по работе объездил всю страну) и просто нескромный человек. Скромный бармен - это не выгодно. Такая работа, что нужно всегда быть на виду, привлекать внимание, выделяться, следить за собой, быть центром внимания. Вот и думайте, нужно ли мне менять работу. У бармена тоже конечно всякое случается как у любого человека. Если это болезнь, например, ногу подвернул, простудился – то можно и дома потренироваться, сидя. Это не мешает заниматься любым делом. Депрессия тоже бывает. Во время работы иногда устаешь от общения с людьми, перенасыщаешься эмоциями. Тогда нужно взять два выходных, полежать дома, насладиться чтением. И скоро ты уже понимаешь, что соскучился, и по работе и по гостям и по этому самому общению. И с удовольствием идешь обратно на работу.

Бармен – это искусство, профессия или призвание? И можно ли научить человека быть барменом?

Барменскому искусству сложно научить, как и любому другому искусству. Классно, конечно, когда человек находит себя в профессии, раскрывается в ней полностью и целиком. Это хорошо. Но это должно идти от человека, изнутри. Обучить можно помощника бармена, ассистента, который будет хорошо знать свое дело. Но это совсем другое. Бармен – это и профессия и призвание. Всегда по разному, когда наливаю – профессия, когда начинаю понимать, что мне это нравится – это уже призвание. Каждый должен сам для себя это понять. В бармене, вообще, должны сочетаться и профессионал, и творец.

Как сейчас обстоят в России дела с культурой пития? Какие намечаются тенденции?

В России с культурой пития все нормально. Даже очень, много народу приходит, коктейли заказывают. Но вот в последнее время, Петербург что-то стал от Москвы отставать, там много коктейль-баров сейчас открывается. Люди придумывают что-то новое. Но скоро, я думаю, все изменится.

Должность бармена напрямую связана с алкоголем. А какой напиток лично Вы предпочитаете?

Любимый – это тот напиток, который чаще всего наливаешь и чаще всего пьешь. Я не буду оригинальным. Мне нравиться ром. Виски хорош, когда сидишь с друзьями, под разговор. Если нужно целую ночь ездить по клубам, предпочитаю шоты (залповые напитки).

В каких ресторанах, клубах, кафе Вам нравится бывать?

Чаще хожу в те места, где работают мои друзья – бармены. Нравиться James Cook, Магриб, потому что там Богдан (Богдан Петров) работает, мой хороший друг. Бар «Держись» хороший, потому что ребята сделали из минимума интерьера, места и вообще всего, отличный бар за счет всяких классных фишек. Бываю в баре Molly’s - это пивной паб. Отдыхаю в Red Club часто, потому что там проходят staff party, «бои барменов», которые устраивает наша ассоциация.

Вы участвовали во множестве конкурсов и имеете много наград (чемпион Международного Кубка среди барменов 1999 года; третье место в кубке барменов Finlandia Vodka Cup 2006; лучший во «Флейринге» в финале Открытого Чемпионата России среди барменов 2002 г.). Какой победой больше всего гордитесь?

Я всегда горжусь и хвастаюсь своими победами. Особенно первой. В Финляндии, в 1999 году, когда я неожиданно для всех победил. Тогда у меня такие крылья выросли, что потом очень долго пришлось их подрезать. Потому что если все время думать о победах, то невозможно работать. Ведь работаешь и живешь с людьми, такими же, как ты. Конкурс – это конкурс. И в обычной жизни, ты ничем не должен отличаться от других, должен оставаться человеком. Ведь все мы - просто персонал.

Вы часто осуществляете судейство на различных конкурсах? Что для Вас сложнее – самому принимать участие в соревновании или оценивать выступление конкурсантов?

Ненавижу быть судьей, просто больше некому. Ведь в жюри должны быть люди, которые уже где-то побеждали, иначе статус судейства не будет высоким. У меня есть один критерий, по которому я отличаю профессионала от дилетанта, и на конкурсе тоже. Например, задаешь бармену вопрос: «Во сколько разводятся мосты?» или «Что посоветуешь выпить?», и если он останавливается, ставит все на стойку и начинает отвечать; или говорит вам «подождите», то это не профи. Настоящий бармен продолжит наливать, обслуживать другого гостя, передавать сдачу, жонглировать бутылками и будет отвечать на вопрос. Вообще настоящий бармен должен держать в голове около 7 заказов одновременно. И это приходит с опытом.

Бармен – исключительно мужская профессия?

Нет, хотя девушкам сложно, слишком большая ответственность. Да и вообще сейчас много девушек – барменов. 20 - 30% учеников в школе барменов – девушки, а то иногда и 40%. Так что, нельзя сейчас сказать, что бармен - чисто мужская профессия.

Вы часто бываете в других городах. Отличаются ли бармены в столице или Петербурге от тех, кто работает в регионах?

Бармены в регионах, конечно, отличаются. Отличаются, во-первых, рвением к знаниям, особенно, если они сами заплатили за мастер-классы и занятия, а не их директор. Я сам из региона, и замечаю, что в провинциалах больше энергии, есть искорка в глазах. Им приходится всего добиваться самим, но при этом они всегда умеют удивляться.

Как Вы проводите свой досуг? Как отдыхаете?

Моя работа – это отдых, ведь есть конкурсы, фестивали, на них и отдыхаю. Программа длится всего часа 4, а потом…. В принципе, я люблю кататься на роликах, горных лыжах, хотя редко получается, сами горы очень люблю. Нравится летать на самолетах, путешествовать. Могу выйти в парк, повесить между деревьями гамак и лежать в нем с любимой книжкой.

Вы много достигли, остались ли какие-нибудь невыполненные желания?

Мечтаю, во-первых, о личном самолете, который бы всегда стоял рядом, и можно было бы полететь куда угодно. Во-вторых, о доме, большом, в котором я смогу принимать всех: гостей, учеников, друзей, близких, и где мы будем жить вместе с дочерью, которая мне будет помогать.

Какие рекомендации Вы могли бы дать тем, кто только еще собирается или только начинает осваивать профессию бармена?

Нужно понимать, что если тебе не нравиться слушать людей и стоять по 8 часов за барной стойкой - это не для тебя. Если ты не ждешь от людей ничего хорошего, то ты не сможешь стать хорошим барменом. Важно, что для бармена каждый человек уникален, с каждым есть о чем поговорить и каждого нужно уважать. Только если ты умеешь все это, если ты готов жить так - то тогда, можно стать отличным барменом. Нет, я не идеализирую, я просто финансовый романтик. Я знаю, как использовать любовь к людям и хорошее настроение, чтобы зарабатывать деньги. А вообще я бы себя назвал кем-то между звездочетом и мушкетером. Не то, чтобы на подвиги тянет, просто я витаю в облаках, всегда хочу узнавать что-то новое. Наверное, это тоже важно для бармена.

Говоря о любви, то часто ли бармен за стойкой влюбляется и хорошо ли это?

Если бармен не влюбляется, то он теряет нюх. Бармен должен влюбляться, хотя есть в этом некоторые минусы, если он женат. Но в любом случае, нужно всегда дарить кусочек любви человеку, который к тебе пришел. Ах, сколько, сколько сердец разбилось об стойку. Я сам со всеми своими девушками знакомился на работе, да и все мои знакомые бармены тоже.

რომი

adrenalin77 — Tue, 18 May 2010 17:48:54 GMT

რომი

რომი ლერწმით მზადდება. ის არის ლერწმის და ლერწმის მოლასების ფერმენტირებული წვენის ალკოჰოლური დისტილატი. დისტილატს უნდა ჰქონდეს რომისთვის აუცილებელი გემოს, არომატი და სხვა თვისებები.
რომს აწარმოებენ ყველგან, სადაც ლერწამი ხარობს.

წარმოება
რომის წარმოება ლერწმის მოსავლის აღებით იწყება. ფაქიზად დაჭრილი ლერწამი გადამამუშავებელ ქარხანაში მიაქვთ, სადაც მას უზარმაზარი დოლბანდების ქვეშ ატარებენ წვენის მისაღებად. შაქრის კონცენტრაციისა და წყლის ასაორთქლებლად წვენს ადუღებენ. შემდეგ სითხეს ასუფთავებენ. შედეგად ვიღებთ სქელ, ბლანტ სიროფს. სიროფს შაქარს აცლიან და რჩება მხოლოდ მოლასები. ზოგჯერ შაქრის შემცველობა 5%-მდე რჩება. ეს მოლასები შემდეგ გამოიხდება და მზადდება რომი.

კლასიფიკაცია
რომის ოთხი მთავარი ტიპი არსებობს:
• ძალიან მშრალი, მსუბუქი რომი _ ძირითადად იწარმოება ესპანურენოვან ქვეყნებში, მათგან აღსანიშნავია პუერტო რიკო, გვატემალა, ნიკარაგუა.
• საშუალო სიმაგრის რომი _ მწარმოებელი ქვეყნების მაგალითია ბარბადოსი და დემერერა.
• მდიდარი, ძლიერი რომი _ ძირითადად ინგლისურენოვან კუნძულებსა და ქვეყნებში იწარმოება, მაგალითად, იამაიკაში
• მსუბუქ-ტანიანი, მაგრამ ძლიერი, არომატული რომი _ აღმოსავლეთ ინდოეთი, ბატავია, იავა.
ზემოთ მოყვანილი რომის ტიპები, ცხადია, არ იწარმოება მხოლოდ მითითებულ ქვეყნებში. ყველა ქვეყანას საკუთარი სურვილისამებრ შეუძლია, აწარმოოს რომის ესა თუ ის სახეობა, თუმცა ზოგი ადგილი განსაკუთრებით ცნობილია გარკვეული სახის რომებით.

რომს ძირითადად კარიბის ზღვის რეგიონში აწამოებენ, ასევე დასავლეთ ინდოეთსა და სამხრეთ და ცენტრალური ამერიკის მიმდებარე ქვენებში.
ფრანგული ღვინოების მსგავსად, რომების ეტიკეტირებაც წარმოების ადგილის მიხედვით ხდება და აკრძალულია მათი კლასიფიცირება რომის ტიპებით. ღვინის მსგავსად, რომებს შორის განსხვავებას მნიშვნელოვნად განაპირობებს ადგილი, სადაც ხარობს ლერწამი. რომებსაც, ისევე როგორც სპირტიან სასმელებსა და ღვინოებს, ბლენდირებით ამზადებენ, რათა გარკვეულ ხარისხსა და გემოს მიაღწიონ.
გარდა კლიმატური პირობებისა, რომის თავისებურებაზე მოქმედებს დისტლაციის პროცესი, დაძველება და რიგ რომებზე, არომატიზატორები.

CAPTAIN MORGAN

ისტორია
რომი, როგორც სასმელის ერთ-ერთი კატეგორია, XVII საუკუნეში _ მონებით მოვაჭრეების, განძის მაძიებელებისა და კოლონიზატორების ეპოქაში, გამოჩნდა. მან დღემდე შეინარჩუნა თავგადასავლების მაძიებელთა სასმელის რეპუტაცია.
• რომი CAPTAIN MORGAN XVII საუკუნის სახელგანთქმული მეკობრის და იამაიკის გუბერნატორის, სერ ჰენრი მორგანის სახელს ატარებს.
• რომი CAPTAIN MORGAN შექმნა იამაიკის გუბერნატორმა, სერ ჰენრი მორგანმა. აღსანიშნავია, რომ ტიტული "სერ” ჰენრი მორგანმა მხოლოდ 1680 წელს მოიპოვა, მანამდე კი ამ მეკობრის სახელი შიშის ზარს სცემდა კარიბის ზღვის აუზში მოცურავე კაპიტნებს.
• სიცოცხლეშივე ლეგენდად ქცეულმა კაპიტან მორგანმა პირველმა გახადა საკუთარი რაზმის კვების რაციონის აუცილებელ ნაწილად რომი. ეს წესი შემდეგ ინგლისის ფლოტის ტრადიციად იქცა, კაპიტანი მორგანი კი ისტორიაში შევიდა, როგორც არა მარტო შესანიშნავი მეკობრე, არამედ იამაიკური რომის დიდი დამფასებელიც.
• კაპიტნის ოჯახის პირველი რომია CAPTAN MORGAN BLACK სამწლიანი დაძველების მუქი რომი, მისი "ძმა”CAPTAIN MORGAN SPAICED ორწლიანი დაძველებისაა და ქვეყანას თითქმის სამი საუკუნის მერე მოევლინა.

წარმოება
საკუთარი არსით, რომი შაქრის წარმოების შედეგია, რომელიც ლერწმის ან ლერწმის წვენის დისტილაციით მიიღება.
• სწორედ ამიტომ, რომის ძირითადი მწარმოებლები კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნებია.
იამაიკური "პრემიუმ” კლასის რომი, CAPTAIN MORGAN, რუსულ-უკრაინულ ბაზარზე ორი სახეობითაა წარმოდგენილი:
CAPTAIN MORGAN BLACK მუქი რომი, 40%-იანი სიმაგრით.
CAPTAIN MORGAN ORIGINAL SPICED GOLD -ოქროსფერი რომი კარიბული სუნელებით, 35%-იანი სიმაგრით.

ასორტიმენტი
CAPTAIN MORGAN BLACK LABEL-ს უნიკალური, მდიდარი გემო აქვს, რომელსაც განთქმულ თავზეხელაღებულთა თავგადასავლების მოგონებები გვიღვივებს. მის მუქ ფერსა და მდიდარ, რბილ გემოს ადვილად გამოარჩევთ სხვათაგან.
გამოიყენეთ CAPTAIN MORGAN BLACK კოქტეილების დასამზადებლად და აღმოაჩენთ, რომ თქვენს ქმნილებას არაფერი შეედრება.
საინტერესო ცნობები:
შოტლანდიაში, ვისკის სამშობლოში, CAPTAIN MORGAN-ის გაყიდვებს მეოთხე ადგილი უჭირავს სპირტიანი სასმელების გაყიდვებს შორის.
• სხვა რომებისგან განსხვავებით, CAPTAIN MORGAN შესანიშნავია სუფთა სახით ყინულთან ერთად.
• CAPTAIN MORGAN შეგიძლიათ მიირთვათ კოლასა და ლიმონათთან ერთად.
• მოსკოვის კლუბების მუდმივ სტუმრებს ძალზე მოსწონთ CAPTAIN MORGAN-ით გაკეთებული მოხიტო.
• რჩევა გურმანებს _ მიირთვით CAPTAIN MORGAN გრეიფრუტის წვენთან და ყინულთან ერთად, არ ინანებთ!
მათთვის, ვინც ახლა იწყებს რომის ჯადოსნურ სამყაროში მოგზაურობას, CAPTAIN MORGAN SPICED ნამდვილი აღმოჩენაა.
CAPTAIN MORGAN BLACK LABEL ევოლუციის მომდევნო ეტაპია, თავისებური მომდევნო საფეხური რომის ჭეშმარიტი დამფასებლებისა და პატრიოტებისთვის.

როგორ დავლიოთ

რომის დეგუსტაცია უნდა ჩატარდეს ყველანაირი სურნელისგან (ყვავილების, საკვების) თავისუფალ, კარგად განათებულ ოთახში. არ უნდა გესხათ სუნამო, არ უნდა ეწეოდეთ, თუ რომისა და სიგარის ტანდემის დეგუსტაციას არ აკეთებთ. სასურველია, სასმისად ტიტის ფორმის ჭიქა გამოიყენოთ, მასში არომატი კონცენტრირდება ჭიქის ზედა ნაწილში.
თუ რამდენიმე რომის დეგუსტაცია გიწევთ, დაიწყეთ თქვენთვის ნაცნობი სასმელიდან. ასეთ შემთხვევებში რომის გასინჯვა შემდეგი თანმიმდევრობით ხდება: ღია ფერიდან – მუქ ფერამდე, მსუბუქიდან _ მაგარ რომამდე, ახალგაზრდა რომიდან ბებერ _ რომამდე. თუკი პირველად აგემოვნებთ რომს, მაშინ დეგუსტაცია ყველაზე ღია, მსუბუქი რომიდან უნდა დაიწყოთ. ასე უფრო გაგიადვილდებათ სასმელების ერთმანეთთან შედარება და საკუთარ შეგრძნებებში გარკვევა. ხელთ იქონიეთ უგაზო მინერალური წყალი, რათა მომდევნო რომის დეგუსტაციისას განდევნოთ წინა სასმელის დაგემოვნებით მიღებული შეგრძნებები და გაინეიტრალოთ გემო. გარდა ამისა, წყალი ათავისუფლებს რომში ჩამალულ არომატებს და თქვენ შედარებით მოუხელთებელი არომატების შეგრძნებასაც შეძლებთ.
ყველაზე მთავარი _ რომისგან სიამოვნება რომ მიიღოთ, დააგემოვნეთ რომი მეგობრებთან ერთად, გაუზიარეთ ერთმანეთს შეგრძნებები. რაზე უნდა გაამახვილოთ ყურადღება რომის დეგუსტაციისას? ღვინის პროფესიონალური დეგუსტაციის მსგავსად, რომის დეგუსტაციისას სამი სტადია არსებობს: "თვალები”, "ცხვირი” და "პირი”.

თვალები
თუ რომიან ჭიქას ოდნავ შეარხევთ, შემდეგ კი ჭიქის კედლებს დააკვირდებით, ნახავთ, რომ სითხე ნელ-ნელა იწრიტება კედლებიდან და მათზე ერთგვარი "ნადები” წარმოიქმნება. რაც უფრო სქელია ეს ნადები, მით მსუყე და მძიმეა რომია.
ცხვირი
დეგუსტაციის მეორე სტადია "ცხვირია”. ჭიქის კიდიდან დაყნოსეთ რომი. პირველი არომატები ბაზურია, სწორედ მათზეა აგებული რომი. მსუბუქია თუ მძიმე ეს არომატები? გრძნობთ თუ არა ირისის, ყვავილების ან ხილის სურნელს? რაც უფრო რთული ბუკეტი აქვს რომს, მით მეტია პიკანტური, ანანასის ან ფრჩხილების ლაქის მაგვარი არომატების შეგრძნების შანსი.
დროის უმეტესი ნაწილს სურნელებში გარკვევას მოანდომებთ. ადამიანის ცხვირს ტრილიონამდე არომატის გარჩევა შეუძლია. ცხვირიდან სურნელი აღწევს ყნოსვით ეპითელიუმსა და ყნოსვით ბოლქვებამდე. იქიდან კი ინფორმაცია მიეწოდება ტვინს რეცეპტორების მეშვეობით. ხშირად, როდესაც რაიმე სურნელს გრძნობთ, თქვენს ტვინში მასთან დაკავშირებული სურათი ამოტივტივდება.
გაუზიარეთ გარშემომყოფთ თქვენი შეგრძნებები, ნუ მოგერიდებათ, გაანდოთ მათ, რას გრძნობთ. დეგუსტაციისას ნებისმიერის აზრი მნიშვნელოვანია.

პირი
შემდეგი სტადია პირია. პირში გაიჩერეთ რომის მომცრო ყლუპი, რათა სრულად შეიგრძნოთ მისი წონა, სტრუქტურა და ბუკეტი. როგორია, მსუბუქი, ახალგაზრდა, ძლიერი თუ უხეში? მისი სტრუქტურა აბრეშუმივით რბილია თუ მშრალი და უხეში?
რომის დეგუსტაციის შემდეგ მინერალური წყალი მიირთვით.
შემდეგ კი თავად რომში ჩაასხით რამდენიმე წვეთი წყალი და დაყნოსეთ ის. შეეცადეთ გაარჩიოთ მისი ძირითადი არომატები, რა ხილს გაგონებენ ისინი: ბანანს თუ მანგოს, ციტრუსებს თუ ხმელ ხილს.
შემდეგ კი დააგემოვნეთ წყლიანი რომი. კვლავ გაიჩერეთ პირში ყლუპი. ისევ იგივე არომატებს გრძნობთ თუ ახალი შეგრძნებები გაჩნდა? გართულდა თუ არა მისი სტრუქტურა? არის თუ არა ის დაბალანსებული? სიტკბო სიმშრალემ უნდა გააწონასწოროს. მაღალი ხარისხის სასმელი ყოველთვის მსუბუქია. და ნურასოდეს დაივიწყებთ, რომ რომი თქვენი სიამოვნებისთვის არსებობს.
ნუ შეეცდებით დალიოთ ბევრი, დათვრეთ რომით. დატკბით თავად სასმელით. დეგუსტაცია გარკვეულწილად შრომაა, თუმცა სასიამოვნო, განმტვირთველი და ხასიათის ამამაღლებელი შრომა.
თვალს დახუჭავთ თუ არა, რომს უმალ საკუთარ სამშობლოში მიჰყავხართ _ ზურმუხტისფერ ზღვებთან, კრიალა ცასთან, ტროპიკულ კუნძულებზე.

BACARDI
ეს 1862 წელს შექმნილი შესანიშნავი რბილი რომია. მასში კარიბის ცხელი მზე გიზგიზებს, თავისუფალი სული ყივის, მხურვალე რიტმები გაისმის და დაუოკებელი ტემპერამენტი ჩანს. BACARDI სხვა სავაჭრო მარკებისგან უნიკალური სულით და კულტურით გამოირჩევა. BACARDI თავისუფლების შეგრძნებაა, ვნებაა და სიამოვნება. BACARDI-სთან შეხვედრა მხიარულ ზეიმს გიქადით.

BACARDI-ის ისტორია
ისტორია კუბაზე, XIX საუკუნის პირველ ნახევარში იწყება. ღვინით მოვაჭრე დონ ფაკუნდო ბაკარდი ესპანეთის პროვინცია კატალონიიდან შესანიშნავ კოლონიურ ქალაქში, სანტიაგო დე კუბაში გადავიდა საცხოვრებლად. ამ დროს რომი მწველი, უხეში და დაუმუშავებელი სასმელი იყო. სწორედ ამ თვისებების გამო შეიყვარეს ის თავის დროზე კარიბის ზღვის მეკობრეებმა. მას მაღალი წრის საზოგადოება არ სვამდა და მიუღებელი იყო მათ მიღებებზე მისი მორთმევა. დონ ფაკუნდომ გადაწყვიტა შეექმნა "ცივილიზებული" რომი და მთელს თავისუფალ დროს ექსპერიმენტებს ახმარდა.
BACARDI-ის დაბადება
დონ ფაკუნდო ექსპერიმენტებს ატარებდა ტექნოლოგიური პროცესის ყველა ეტაპზე, ცდებს ატარებდა პირველად მასალაზე, ფერმეტაციასა და გამოხდაში. მან რომის დარბილება და მისი მინარევებისგან გათავისუფლება სასმელის ნახშირის ფილტრში გატარებით სცადა _ მსგავსი რამ არავის გაეკეთებინა მანამდე. მისი ექსპერიმენტები რომის მუხის კასრში გაჩერებასა და მისთვის სხვადასხვა გემოს მიცემაზეც ვრცელდებოდა. დონ ფაკუნდო ნამდვილი სწავლულივით აწარმოებდა სამუშაოების აღიცხვას და მიღებულ შედეგებს ჭეშმარიტი მცოდნის თვალით აფასებდა.
დონ ფაკუნდომ, ბოლოს, მიაღწია საწადელს და შექმნა სასმელი, რომელიც მის სტანდარტებს შეესაბამებოდა. მის მიერ დამზადებული რომი სხვებისგან განსხვავებით, სუფთა და რბილი იყო. მასთან შედარებით ადგილობრივი რომები მძიმე, უხეში და წამლისმაგვარი ჩანდა. დონ ფაკუნდოს პირმშო, საოცრად რბილი, მუქი ფერის, მდიდარი არომატის რომი განსხვავდებოდა არა მხოლოდ სხვა დანარჩენი რომებისგან, არამედ საერთოდ ყველა აქამდე არსებული სპირტიანი სამსელებისგანაც.
დონ ფაკუნდომ 3500 დოლარად პატარა სპირტსახადი ქარხანა შეიძინა, რათა ნაცნობ-მეგობართა გარდა სხვებისთვისაც შეეთავაზებინა ეს რომი. ამგვარად, 1862 წელს შეიქმნა კომპნია BACARDI COMPANIA. მალე კომპანიის პროდუქციამ დაიპყრო მონარქების, გურმანების და დამოუკიდებლად მოაზროვნე ადამიანების გულები. დონ ფაკუნდომ შეცვალა არა მხოლოდ საზოგადოების წარმოდგენა რომზე, არამედ მათი დამოკიდებულება ამ სასმელის დალევისადმი. რომის ხარისხის ამაღლებით მან ახალი ტიპის რომი შექმნა. დონ ფაკუნდოს ქმნილება, მსოფლიოში საუკეთესო რბილი და მსუბუქი რომი, დღემდე ინდიკატორია, რომლის მიხედვითაც სხვა რომების ხარისხს განსაზღვრავენ.

ღამურა
სულ მალე დონ ფაკუნდო მიხვდა, რომ საჭირო იყო მარტივი, ადვილად აღსაქმელი ნიშნის გამოგონება. ასე შეიქმნა ცნობილი "ღამურა".
ლეგენდა მოგვითხრობს, რომ დონ ფაკუნდოს ცოლმა, დონია ამალია ლუცია ვიქტორია მორომ ურჩია ქმარს, რომის სავაჭრო ნიშნად "ღამურა" გამოეყენებინა. ბაკარდის პირველ სპირტსახდელ ქარხანაში სტუმრობისას ქალმა შეამჩნია ნივნივებზე ჩამოკიდებული უამრავი ღამურა. დონია ამალია ღამურებს დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა. ხელოვნებაში გათვითცნობიერებული ქალი იყო და იცოდა, რომ კუბის ძირძველი მოსახლეობა ღამურებს ყველანაირი კულტურული ფასეულობის მატარებლებად თვლიდა. ადგილობრივი თქმულებებიდან მან იცოდა, რომ ღამურას ჯანმრთელობა, იღბალი და კეთილდღეობა მოაქვს.
მისი შეთავაზება არც პრაგმატულ აზრს იყო მოკლებული: XIX საუკუნეში საკმოად დაბალი იყო განათლების დონე და პროდუქტს დასამახსოვრებელი გრაფიკული გამოსახულება უნდა ჰქონოდა, რითიც მის ამოცნობასა და შეძენას შეძლებდნენ.
კუბაზე მალე გავრცელდა ახალი ამბავი, ამბავი ნახშირით დარბილებულ, მდიდარი არომატის მქონე, რბილსა და იდუმალ, ღია ფერის ცივილიზებულ რომზე. თქმულებებმაც თავისი საქმე შეასრულეს: ცნობები დონ ფაკუნდოს "ღამურისა" და მისი ახალი რბილი რომის შესახება სწრაფად ვრცელდებოდა. ადგილობრივები მოგვითხრობენ, რომ სწორედ ღამურებს მოჰქონდათ იღბალი დონ ფაკუნდოსთვის და მაგიურ ძალას აძლევდნენ რომს.
დღეს ბაკარდის სიამოვნებით მასპინძლობს 170-მდე ქვეყანა. დღემდე არავის შეჰპარვია ეჭვი იმაში, რომ დონია ემილიამ და დონ ფაკუნდომ სწორი გადაწვეტილება მიიღეს, როდესაც სავაჭრო ნიშნად ღამურა აირჩიეს. მათი არჩევანი ყოველმხრივ გამართლებული აღმოჩნდა. საუკუნეზე მეტია, რაც მას კომპანიის სახელი ახალ-ახალ სიმაღლეებზე აჰყავს.

CUBA LIBRE

BACARDI ჭეშმარიტად პოპულარული მაშინ ხდება, როდესაც ცნობა BACARDI-სა და COCA-COLA-ს უნიკალური ნაზავის შესახებ მთელ კუნძულს მოედება. ეს მოხდა გასული ასწლეულის ბოლოს, იმ დროს, როცა კუბა თავისუფლებისთვის ებრძოდა ესპანელ კოლონიზატორებს. აშშ-მ საკუთარი ჯარები ჩამოსხა კუბაზე, რათა დახმარებოდა მათ თავისუფლებისთვის ბრძოლაში.
ერთ მშვენიერ დღეს, სამსახურიდან დათხოვილი ამერიკელი ჯარისკაცები ძველი ჰავანას ერთ-ერთ ბარში ისხდნენ. ფაუსტო როდიგესი, ახალგაზრდა შიკრიკი, იხსენებს: ბარში ამერიკელი კაპიტანი შემოვიდა და შეუკვეთა რომი ბაკარდი კოკა-კოლასთან, ყინულთან და ლიმონის ნაჭერთან ერთად. კაპიტანმა ეს სასმელი ისეთი სიამოვნებით დალია, რომ იქვე მჯდომი ჯარისკაცების ყურადღება მიიპყრო. მათ ბარის პატრონს იგივე სასმელი შეუკვეთეს. წამში სასმელი საღამოს ფავორიტი გახდა. მორიგი ულუფის შეკვეთისას, ერთ-ერთმა ჯარისკაცმა თავისუფალი კუბის სადღეგრძელოს შესმა შესთავაზა თანამეინახეებს, "POR CUBA LIBRE", კაპიტანმა ჭიქა ასწია და შესძახა სიტყვები, რომლებიც ძალას მატებდა თავისუფლებისთვის მებრძოლ კუბელ ჯარისკაცებს. CUBA LIBRE! -შესძახა მან, CUBA LIBRE! _ ერთსულოვნად მიუგო ტალღამ. ასე დაერქვა ამ სასმელს სახელი.
ძალზე სწრაფად გავრცელდა ამბავი ბაკარდისა და კოკა-კოლას კომბინაციის შესახებ. გარდა ამისა, ორივე, ბაკარდი და კოკა-კოლა აფართოებდნენ გავრცელების არეალს და სულ მალე CUBA LIBRE მსოფლიოში ყველაზე პოპულარული კოქტეილი გახდა. ბაკარდისა და კოკა-კოლას კომბინაცია დღემდე მომხმარებელთა ყველაზე საყვარელი კოქტეილია. დღეს მსოფლიოშიCUBA LIBRE–ს 5 მილიარდამდე პორცია იყიდება ყოველწლიურად. ყოველ წამს მსოფლიოში ამ კოქტეილის 130 პორცია იყიდება.
მშრალი კანონი
1920-იანი წლებიდან ბაკარდის რომების პოპულარობა განუწყვეტლივ იზრდება. აშშ-ში მშრალი კანონის შემოღების შემდეგ კუბა სულის მოსათქმელ ადგილად იქცა იმ ამერიკელებისთვის, რომელთაც ფულიც ჰქონდათ და საკუთარი "მუღამებიც". კუბიდან ამერიკაში დაბრუნებულ ამერიკელებს თან მოჰქონდათ სულისშემძვრელი მოგონებები ჰავანას ღამეებსა და ბაკარდის რომის არომატზე. ბედის ირონიით, მშრალმა კანონმა ხელი შეუწყო ბაკარდის რომების ამერიკელთა უსაყვარლეს სასმელად ქცევას და ბაკარდის ემბლემის ცხოვრებით ტკბობის სიმბოლოდ დამკვიდრებას.
ემიგრაცია
1960 წლის 14 ოქტომბერს კომპანია ბაკარდის აქტივებს კონფისკაცია გაუკეთა რევოლუციურმა მთავრობამ. ტოტალიტარული რეჟიმის დამკვიდრების შემდეგ არასტაბილური პოლიტიკური სიტუაცია შეიქმნა და სავაჭრო მარკა BACARDI ნასაუში, ბაჰამის კუნძულებზე გადავიდა. ამას მოჰყვა ახალი რეჟიმის მცდელობა გაეყიდათ კონფისკირებულ ქარხნებში დამზადებული ყალბი რომი BACARDI. გაძევებული ბაკარდის ოჯახი საიდუმლო ფორმულისა და სავაჭრო ნიშნის დასაცავად იბრძოდა როგორც ბაზარზე, ისე საერთაშორისო სასამართლოებში და გაიმარჯვა კიდეც. გაყიდვიდან ამოიღეს ყალბი რომი, სავაჭრო მარკისა და კომპანიის უფლებებს კი მთელს მსოფლიოში იცავენ.
1960-1970-იანი წლები მსოფლიოში ბაკარდის ფენომენალური დამკვიდრებითაა ცნობილი. 1983 წელს ოჯახმა და კომპანიის ხელმძღვანელობამ ორასმემილიონე ყუთი სასმელის გამოშვება აღნიშნეს. ჰამილტონში, ბერმუდის კუნძულებზე, BACARDI LIMITED-ის, საერთაშორისო შტაბ-ბინის შექმნიდან 11 წლის შემდეგ კომპანიამ საკუთარი ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადადგა. BACARDI LIMITRD–მა შეიძინა კომპანია MARTINI & ROSSI, ღვინის ყველაზე მსხვილი მწარმოებელი და დისტრიბუტორი მთელს მსოფლიოში. კალმის ერთი მოსმით კომპანიის მოცულობა გაორმაგდა, შეიძინა პროდუქციის 300 ახალი ტიპი, 35 სადისტრუბუტორო ქსელი სხვადასხვა ქვეყანაში, 4000 მაღალკვალიფიციური თანამშრომელი და მის გაყიდვებს დაემატა 31 მილიონი ყუთი წელიწადში.
რომ "ბაკარდის" კვლავ ბაკარდის ოჯახის წევრები ამზადებენ თავდაპირველი ფორმულის შესაბამისად, კვლავ იყენებენ ნახშირის ფილტრს თუ სხვა ტექნოლოგიებს _ მოკლედ, ყველაფერი კვლავ ისეა, როგორც იყო 1962 წელს, სანტიაგო დე კუბაში. არანაკლებად მნიშვნელოვანია ისიც, რომ დამზადების პროცესს კვლავ დონ ფაკუნდოსეული გულმოდგინებით, ყურადღებით, ენთუზიაზმითა და შემოქმედებითობით უდგებიან.
წარმოება
დღეს რომი ბაკარდი მზადდება და ჩამოისხმება ბაჰამის კუნძულებზე, ინდოეთში, მექსიკაში, პანამაში, ტრინიდადსა და პუერტო-რიკოში. მას ასევე ასხამენ ავსტრალიაში, ბრაზილიაში, კანადაში, კოსტა-რიკაში, გერმანიაში, ახალ ზელანდიაში, ესპანეთში, შვეიცარიაში, დიდ ბრიტანეთსა თუ აშშ-ში. იგეგმება საწარმოს გახსნა ჩინეთში. აღსანიშნავია, რომ ბაკარდის ყველა რომი განსაკუთრებულად მაღალი ხარისხით გამოირჩევა. ის სხვა რომებისთვის ხარისხის ეტალონს წარმოადგენს.
ბაკარდის წარმოების პროცესი რამდენიმე ნაწილად შეგვიძლია დავყოთ:
მელასას შერჩევა და შენახვა
ყოველწლიურად ნოემბრიდან აპრილამდე ბაკარდის თანამშრომლები მოგზაურობენ ლათინური ამერიკის ტროპიკულ ქვეყნებში მაღალი ხარისხის ლერწმის მელასას მოსაპოვებლად. შეძენილი მელასა ფრთხილად გადააქვთ ბაკარდის ქარხნებში, სადაც მისი შენახვის პირობები უმკაცრესად კონტოლდება. მელასა ორგანული ნივთიერებაა, სწორედ ამიტომ აუცილებელია შენახვის პირობების დაცვა. ამ მიზნით, ბაკარდი მნიშვნელოვან ინვესტიციებს აკეთებს და იძენს თანამედროვე რეზერვუარებს.
მიუხედავად ასეთი მკაცრი კონტროლისა, ბაკარდი დამატებით ზომებს იღებს და მეორად კონტროლს აწესებს. მელასა უნდა პასუხობდეს ხარისხის კონტროლის უმკაცრეს მოთხოვნებს. თუ ასე არაა, ის წარმოებისთვის უვარგისი ხდება, მიუხედავად იმისა, თუ რა დაუჯდა კომპანიას მისი შეძენა. დასადუღებლად გამოიყენება მხოლოდ უმაღლესი ხარისხის მელასა.
დადუღება
რომის "ბაკარდი" დადუღებისას ვლინდება ისეთი კრიტიკული ელემენტები, რომლებიც რომს უნიკალურ გემოსა და მიმზიდველობას სძენს. ბაკარდის განმასხვავებელი შტრიხი ბაკარდის საფუარია.
ბაკარდის საფუარის საკუთარი სახეობა აქვს, რომელიც არსებობს მას შემდეგ, რაც ის XIX საუკუნეში დონ ფაკუნდომ აღმოაჩინა და მოაშენა. ბაკარდის ეს უნიკალური საფუარი ამ რომს განსაკუთრებულ არომატს სძენს და ინდივიდუალობას ანიჭებს.
მელასას უმატებენ საფუარსა და გაწმენდილ წყალს, რის შედეგადაც პიურეს მაგვარი მასა წარმოიქმნება. პიურეს 30-35 საათის განმავლობაში ადუღებენ მკაცრი ზედამხედველობის ქვეშ.
ოჯახი 1862 წლიდან იცავს საკუთარი ბიზნესის საიდუმლოს. სწორედ დადუღების დროს იქმნება ბაკარდის თითოეული რომის დამახასიათებელი შტრიხები.
დისტილაცია
დადუღების მოდევნო ეტაპი დისტილაციაა _ დადუღებული პიურეს გამოხდის ჯერი დგება. შედეგად კი ორი სახის პროდუქტი მიიღება: "მაგარი ახალგაზრდა რომი" _ ბაკარდის რომების უმი და მაგარი ბირთვი და "მსუბუქი ახალგაზრდა რომისმაგვარი სპირტი" _ ისინი ბაკარდის რომებს მათ განამასხვავებელ თვისებას, სიმსუბუქესა და სირბილეს ანიჭებს.
დისტილაციის დროს დადუღებულ მასას აცხელებენ და ის განუწყვეტლივ გადის სახდელ ქვაბებში, რომლებიც უჟანგავი ფოლადის ან სპილენძისგან მზადდება. ამ პროცესის მეშვეობით ერთმანეთს გამოეყოფა წყალი, სპირტი და მცირე მინარევები.
ამ მომენტში საქმეში ერთვებიან შეზავების ოსტატები. ისინი მთელ ცოდნასა და გამოცდილებას ახმარენ რომის ფართო ასორტიმენეტის შექმნას დონ ფაკუნდოს რეცეპტის მიხედვით. შედეგად კი ჭეშმარიტი ხელოვნების ჭეშმარიტი დამფასებლები საოცარ სიამოვნებას ღებულობენ.

გაფილტვრა
რომის წარმოებაში ეს მეთოდი პირველად დონ ფაკუნდომ გამოიყენა. ამ გამოგონებაში ნოვატორული იყო გაფილტვრისთვის ხის ნახშირის გამოყენება.

დაძველება
ბაკარდის ყველა რომი კარიბის მცხუნვარე მზის ქვეშ ძველდება და ამ 130 წლის მანძილზე ეს პროცესი ნამდვილ ხელოვნებად იქცა.
ბაკარდის კასრებისთვის დასამზადებლად მხოლოდ თეთრი ამერიკული მუხა გამოიყენება. ყველა კასრი ხელით მზადდება, შემდეგ საჭიროა მათი შიგნიდან გამოწვა. ეს კი ბაკარდის რომებს განუმეორებელ გემოს სძენს.
დაძველების მიზანია რომი გაიჟღინთოს ხითა და მწველი ტროპიკული ჰაერით. ამგვარად მისი გემო უფრო მდიდარი ხდება.
დაძველების პროცესი უმკაცრესი კონტროლის ქვეშ მიმდინარეობს. კასრების ზომებსა და მათ მდგომარეობას დრო და დრო ამოწმებენ და აანალიზებენ. ხარიხის მენეჯერები მკაცრად აკონტროლებენ ტემპერატურას, ტენიანობის დონეს, თქვენ წარმოიდგინეთ, ზღვის მონაბერ ნიავსაც კი.
ბაკარდის დაძველების ხანგრძლივობა გაცილებით მცირეა, ვიდრე სხვა სპირტიანი სასმელებისა. ეს განპირობებულია იმით, რომ კარიბის კუნძულებზე ტემპერატურა და ტენიანობა არ იცვლება წელიწადის განმავლობაში და შესაბამისად სასმელის მომწიფების პროცესიც უფრო სწრაფად მიმდინარეობს, ვიდრე სხვა შედარებით ცივ ქვეყნებში, მაგალითად შოტლანდიაში.

ასორტიმენტი
BACARDI CARTA BLANCA
BACARDI CARTA BLANCA კლასიკური რომია, რომელსაც მინიმუმ 6 თვის მანძილზე აძველებენ მუხის კასრებში კარიბის მწველი მზის გულზე.BACARDI CARTA წარმოაჩენს ბაკარდის არსს: ის ახალგაზრდაა, ხარისხიანი, ელეგანტური, მსუბუქი, მგრძნობიარე და ვნებიანი.
ყველაზე ხშირად მას კოკა-კოლასთან ერთად მიირთმევენ, თუმცა ასევე შესაძლებელია მისი ტონიკთან ან წვენთან ერთად დალევა.

BACARDI GOLD
BACARDI GOLD შესანიშნავი ორწლიანი დაძველების კარიბული რომია. ის ძალიან გამომსახველობითი და მსუბუქია, შესანიშნავი არომატისა და ხარისხის. ის ძალზე მოსწონთ მათ, ვისაც გართობა და დასვენება უყვარს.
მისი დალევა შეგიძლიათ სუფთა სახით, ყინულთან ერთად, ასევე შესანიშნავია კოლასთან, ტონიკთან და წვენთან.

BACARDI PREMIUM BLACK
BACARDI PREMIUM BLACK 4-წლიანი რომია, რომელსაც განუმეორებელი არომატი აქვს. ზედგამოჭრილია შედარებით დახვეწილი და გამოცდილი მომხმარებლისთვის, ასევე მათთვის, ვისაც ძალიან უყვარს ღამეული წვეულებები.
გასაოცარი გემოს წყალობით შეგიძლიათ, მიირთვათ როგორც სუფთა სახით, ისე წვენთან ან კოლასთან ერთად.
BACARDI 8
BACARDI 8 სულ ცოტა რვაწლიანი დაძველების კარიბული რომების ნაზავია. ამ რომებს გულმოდგინედ შერჩეულ მუხის კასრებში აძველებენ კარიბის კაშკაშა მზეზე და შემდეგ ერთმანეთში აზავებენ საუკეთესო რომის მისაღებად. მის დასაზადებლად გამოიყენება 1862 წელს დონ ფაკუნდოს მიერ გამოგონებული რეცეპტი. BACARDI 8 ბაკარდის ტრადიციების, მემკვიდრეობისა და მგზნებარების ერთგვარი სიმბოლოა. გირჩევთ, მიირთვათ სუფთა სახით, ყინულთან ერთად.
საინტერესო ცნობები:
დღეს ბაკარდის რომები 170-მდე ქვეყანაში იყიდება და მას მსოფლიოს ყველა კუთხეში სვამენ.
ბაკარდის ყოველწლიური ჯამური გაყიდვები 20 მილიონ ყუთს აღწევს და ის მსოფლიოს ყველაზე გაყიდვად სასმელად რჩება.
დღეისათვის ბაკარდის ყველაზე მსხვილი ბაზრებია ჩრდილო და სამხრეთ ამერიკა, ევროპა.

ბაკარდი და სიგარა
სწორედ ჰავანაში დაიწყო რომი "ბაკარდისა" და სიგარის თავგადასავალი. ისინი ამ მიწაზე დაიბადნენ და მათი სახელები ერთმანეთს გადაეჯაჭვა კუბელთა და დახვეწილი სიამოვნების მოყვარულთა წარმოდგენებში.

ცნობილი ადამიანები და ბაკარდი
ლეგენდის თანახმად, ესპანეთის გვირგვინოსანი პრინცი გრიპისგან ბაკარდიმ მოარჩინა, მან კი მადლიერების ნიშნად კომპანიას სამეფო კარის მომწოდებლის ტიტული უბოძა.
მწერალმა ერნესტ ჰემინგუეიმ ბაკარდის საქვეყნოდ გაუთქვა სახელი, კომპანიამ კი მის პატივსაცემად სტატიების კრებული გამოსცა.
ცნობილია მომღერალ როდ სტიუარტის სიყვარული ბაკარდის მიმართ. ამბობენ, რომ ის დღეში ერთ ბოთლ ბაკარდის სვამს.

როგორ მივირთვათ
CUBA LIBRE
50 გ. BACARDI CARTA BLANCA
COLA
მაღალყელიან ჭიქაში რამდენიმე ნატეხი ყინული ჩაყარეთ, ნელ-ნელა დაასხით BACARDI BLANCA და შემდეგ კოლა. კოქტეილი შეგიძლიათ, მორთოთ ლიმონის თხელი ნაჭრით.
კოქტეილი BACARDI CARTA BLANCA
40 გ. BACARDI CARTA BLANCA
20 გ. ლაიმას წვენი
10 გ. გრენადინა
ბლენდერში ყინულთან ერთად ათქვიფეთ ყველა ინგრედიენტი და მიირთვით მარტინის გაცივებული კოქტეილის ჭიქით.

BACARDI PINA COLADA
45 გ. BACARDI CARTA BLANCA
60 გ. ანანასის წვენი
30 გ. ქოქოსის ნაღები
ბლენდერში დამსხვრეულ ყინულთან ერთად აურიეთ ყველა ინგრედიენტი. იმისათვის, რომ მუდამ ნამდვილი ცოლადა მიიღოთ, გირჩევთ კოქტეილს BACARDI MIXERS PINA COLADA დაუმატოთ.

BACARDI MOJITO
50 გ. BACARDI CARTA BLANCA
პიტნის 12 ფოთოლი
1/2 ლაიმას წვენი
20 გ. შაქრის სიროფი
კოლინსის ჭიქაში მოათავსეთ პიტნის ფოთლები, ლაიმას წვენი და შაქრის სიროფი. ხის სანაყით აურიეთ შემადგენლობა, დაუმატეთ დამსხვრეული ლიმონი. შემდეგ დაუმატეთ სოდა და კარგად აანჯღრიეთ. კოქტეილი შეგიძლიათ პიტნის ფოთლით ან ლაიმას ნაჭრით მორთოთ. ისიამოვნეთ BACARDI MOJITO-თი - კუბის ლეგენდით.

BACARDI DAIQUIRI
40 გ. BACARDI CARTA BLANCA
20 გ. ლაიმას ან ლიმონის წვენი
10 გ. შაქრის სიროფი
კარგად აურიეთ ყველა ინგრედიენტი ბევრ ყინულთან ერთად ბლენდერში. დაასხით კოქტეილის გაცივებულ ჭიქაში ან ჭიქაში ჩაყარეთ ყინული.

BACARDI DAIQUERI ბანანის
1/3 მწიფე ბანანი
1 სუფრის კოვზი შაქარი
15 გ. ლაიმას ან ლიმონის წვენი
45 გ. BACARDI CARTA BLANCA(LIGHT-DRY)
1/2 ჭიქა დამსხვრეული ყინული

ეს ყველაფერი 10-20 წამის განმავლობაში ბლენდერით აურიეთ და შემდეგ კოქტეილის გაცივებულ ჭიქაში ჩაასხით.

BACARDI DAIQUIRI _ ატმის (2 პორცია)
90 გ. BACARDI CARTA BLANCA (LIGHT DRY)
1 კარგად გასუფთავებული ატამი
1 ჩაის კოვზი შაქარი
30გ ლაიმის ან ლიმონის წვენი
1/2 ჭიქა დამსხვრეული ყინული
ბლენდერში აურიეთ ინგრედიენტები 10-20 წამის განმავლობაში. ჩაასხით კოქტეილის გაცივებულ ჭიქებში. ეს NATIONAL PEACH COUNCIL–ის ოფიციალური სასმელია.

BACARDI DAIQUIRI ფორთოხლის
20 გ. ლაიმის ან ლიმონის წვენი
30 გ. ფორთოხლის წვენი
1 ჩაის კოვზი შაქარი
50 გ. BACARDI CARTA BLANCA (LIGHT DRY)
1/2 ჭიქა დამსხვრეული ყინული
ბლენდერში აურიეთ ინგრედიენტები 10-20 წამის განმავლობაში. ჩაასხით კოქტეილის გაცივებულ ჭიქაში.

BACARDI DAIQUIRI ანანასის
1/2½ კონსერვირებული ანანასი
1 ჩაის კოვზი ლიმონის წვენი
1 ჩაის კოვზი შაქარი
50 გ. BACARDI CARTA BLANCA(LIGHT DRY)
1/2 ჭიქა დამსხვრეული ყინული
ბლენდერში აურიეთ ინგრედიენტები 10-20 წამის განმავლობაში. ჩაასხით კოქტეილის გაცივებულ ჭიქაში.

BACARDI PRESIDENT
70 გ. BACARDI GOLD
30 გ. MARTINI ROSSO
შეიკერში ყინულთან ერთად აურიეთ და გაცივებულ ჭიქაში ჩაასხით.

BACARDI WAVECUTTER
30 გ. BACARDI CARTA BLANCA 20 გ. შტოშის წვენი
20 გ. ფორთოხლის წვენი
ჩაასხით ბაკარდი ყინულიან ჭიქაში, დაუმატეთ შტოშისა და ფორთოხლის წვენები. კოქტეილი შეგიძლიათ, მორთოთ შტოშის ნაყოფით.

BACARDI HEMINGWAY
50 გ.BACARDI 8
1/2 ლაიმას წვენი
10 გ. გრეიფრუტის წვენი
10 გრამი ლიქიორი MARASHINO

BACARDII & CRANBERRY
20გ. BACARDI CARTA BLANCA (LIGHT DRY)
60 გ. შტოშის წვენი
მაღალყელიან ყინულებიან ჭიქაში ჩაასხით ჯერ რომი, შემდეგ შტოშის წვენი.

BACARDI & 7UP
20 გ. BACARDI CARTA BLANCA (LIGHT DRY)
60 გ. 7UP
მაღალყელიან ყინულებიან ჭიქაში ჩაასხით ჯერ რომი, შემდეგ 7UP. კოქტეილი შეგიძლიათ, მორთოთ ლიმონის ან ლაიმას ნაჭრით.
BACARDI GOLD SPECIAL
20 გ. BACARDI ORO
10 გ. ანანასის წვენი
1/2 ლაიმას წვენი
TRIPLE SEC -ის რამდენიმე წვეთი
ინგრედიენტები შეიკერით აურიეთ და კოქტეილი მაღალყელიან ყინულებიან ჭიქაში დაასხით.

BACARDI MAC
30 გ. BACARDI CARTA BLANCA
10 გ. AM

No Cocktail No Par ty

adrenalin77 — Fri, 14 May 2010 13:22:24 GMT

Martini, shaken, not stirred - ხომ არსებობს ასოციაციური მეხსიერება? ჰოდა, ბევრს უთქვამს, რომ კოქტეილის ხსენებაზე, აუცილებლად ეს ფრაზა ახსენდება, ჯეიმს ბონდის ისეთივე საყვარელი და გავრცელებული ფრაზა, როგორიცაა: My name is Bond, James Bond.

ჩვენც კოქტეილები ვახსენეთ და მეხსიერებაში ისევ ეს მრავალგზის გაცვეთილი სიტყვები ამოტივტივდა - ხან შონ კონერი, ხან ტიმოთი დალტონი და ხან პირს ბროსნანი რომ წარმოთქვამდა თანაბარი დამაჯერებლობით, ისე, თითქოს, რეცეპტის ერთი დეტალიც რომ გამოგეტოვებინა, ან მარტინის ათქვეფისას ხელის მოძრაობის ტრაექტორია რომ შეგშლოდა, ქვეყანა დაიქცეოდა.

არადა, სპეციალისტებს რომ ჰკითხოთ, ასეთი, ერთი შეხედვით, წვრილმანი ლაფსუსების დროს, ქვეყანა მართლაც იქცევა. ყველა საქმეს ხომ ცოდნა უნდა, კოქტეილებს კი განსაკუთრებით - ბევრისთვის ეს პროცესი ხელოვნების რანგშიცაა აყვანილი და იმიტომ.

ახლა სწორედ ამ ჭეშმარიტებაში შევეცდებით დაგარწმუნოთ - რომ კოქტეილი მთლად მაღალი ხელოვნება თუ არ არის, ერთი დიდი და სასიამოვნო რიტუალია, რომლის შესრულებაც განსაკუთრებულად დროული სწორედ წლის ამ პერიოდშია - ზამთრის საყოველთაო დღესასწაულების ფონზე.

ცხადია, თრობის ქართული ხალხური საშუალებების დავიწყებას არავინ გვავალდებულებს. უბრალოდ, ცხოვრების წესის გამრავალფეროვნებისთვის ურიგო არ იქნება, გვახსოვდეს, რომ კოქტეილი ყოველივე ტრადიციულის კარგი ალტერნატივაც არის - ავარჯიშებ ფანტაზიას, თვალს ატკბობ ათასი ფერით, რომელთაც „კრემ დე ბანანი” თუ „ბლუ კურასაო” აფრქვევს და - ქმნი. ქმნი სილამაზეს - ალბათ, ისეთივე რუდუნებით, როგორც ჯონ გალიანო ქმნის ესკიზებს თავისი ექსცენტრიული მოდელებისთვის; და როგორც ნებისმიერი მხატვარი - შემდეგ მილიონად შეფასებულ ფერწერულ ტილოს. მერე, ალბათ, სახელსაც შენი ქმნილებისთვის ისეთივე სერიოზულობით არჩევ, როგორც პოეტი - რითმას.

ჰოდა, იქნებ, ერთხელ ჩვენც, არასპეციალისტებსაც, შემოქმედებითობის გამოვლენა არა მარტო გოზინაყთან მიმართებაში, კოქტეილების შემთხვევაშიც მოგვინდეს. ამის იმედით, გეპატიჟებით გემრიელ და სურნელოვან სამყაროში, რომელიც საახალწლოდ, სპეციალურად თქვენთვის, გამოცდილმა ბარმენებმა მოამზადეს.

თუმცა, ეს „მოსაწვევი ბარათიც” მორიგ ასოციაციურ „ბმულზე” უნდა ავაგოთ: უზარმაზარ დარბაზში დიდი მხიარულება დგას. მუსიკა, ხმაური, ერთმანეთში ირევა სიცილი, ლაპარაკი, გრძელფეხებიანი გოგონები ბროლის ბოკლებით მიდი-მოდიან. წვეულებაზე თვითდაჯერებული იერით ჯორჯ ქლუნი მიდის. აკაკუნებს. კარს შავგვრემანი, ლამაზი გოგო უღებს. ქლუნის ჰგონია, რომ ამ კარის გაღება და დარბაზში თავმოყრილი საქალეთის გულის კარის გაღება ერთია. თუმცა, მოულოდნელად, გოგონა მას ზღურბლზე აჩერებს და ეკითხება? No Martini? პასუხი უარყოფითია - სტუმარი თავისი მამაკაცური ქარიზმის იმედად, ხელცარიელი გამოცხადდა, მარტინის გარეშე. რის შემდეგაც გოგონა გაოცებულ ქლუნის ხელს ჰკრავს, კარს ცხვირწინ უჯახუნებს და ამბობს: No Martini, No Party.

...ეს ეპიზოდი მარტინის 2003 წლის სარეკლამო კამპანიიდან იყო. ჩვენს საახალწლო წვეულებაზე ჯორჯ ქლუნი მოსვლას, მგონი, არ აპირებს. თუმცა, ხელს მაინც არაფერი გვიშლის, მედიდური სახით ვთქვათ - No Cocktail, No Party და, უარყოფილი კინოვარსკვლავისგან განსხვავებით, კარიც გაბედულად შევაღოთ - ფანტაზიით, ბევრი უცნაური და სახალისო სახელით, ეგზოტიკური ხილითა და ალკოჰოლით სავსე, ნელი თრობის სამყაროს კარი.
ცისფერი ლაგუნა
40მგ. არაყი 10მგ. ლურჯი კურასაო
20მგ. ლიმონის წვენი
ყინულით ნახევრად სავსე შეიკერში ჩაასხით ლიმონის წვენი, ლიქიორი, არაყი და შევანჯღრიოთ.
დიდი ბარიერული რიფი
40მგ. ვისკი
20მგ. ლიქიორი კრემ დე კაკაო
10მგ. ლურჯი კურასაო
50მგ. რძე
ყველა ინგრედიენტიშევანჯღრიოთ ყინულიან
შეიკერში. შემდეგ ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
ჟანგიანი ლურსმანი
60მგ. ვისკი
40მგ. ლიქიორი დრამბუი
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით ლიქიორი და დაამატეთ ვისკი.

შუაღამის მზე
30მგ. არაყი
20მგ. ლიქიორი კვანტრო
20მგ. ლიქიორი აპრიკოტ ბრენდი
20მგ. გრენადინი
10მგ. ლიმონის წვენი
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში.
რობ როი
60მგ. შოტლანდიური ვისკი
40მგ. წითელი ვერმუტი
ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
ბანანა დაიკირი
60მგ. თეთრი რომი ბაკარდი
30მგ. ლიქიორი კრემ დე ბანანი
10მგ. ლიმონის წვენი
ჩაყარეთ ყინული ბლენდერში, დაასხით ყველა ინგრედიენტი და შევანჯღრიოთ.
დაიკირი
60მგ. თეთრი რომი
30მგ. ლიმონის წვენი
10მგ. შაქრის სიროფი
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში და გადაასხით დამსხვრეული ყინულით სავსე ჭიქაში.
პინა კოლადა
40მგ. ლიქიორი მანგაროკა
40მგ. თეთრი რომი ბაკარდი
20მგ. ანანასის წვენი
ჩაყარეთ ყინული ბლენდერში, დაასხით ყველა ინგრედიენტი და ათქვიფეთ.
ოქროს კადილაკი
30მგ. ლიქიორი გალიანო
30მგ. თეთრი ლიქიორი კრემ დე კაკაო
30მგ. ნაღები
ყინულით ნახევრად სავსე შეიკერში 15 წამის განმავლობაში შევანჯღრიოთ ყველა ინგრედიენტი. გაფილტრეთ და გადაასხით ყინულიან ჭიქაში.
პრემიუმ ლაითი
25მგ. ლიქიორი კვანტრო
25მგ. ლიქიორი მალიბუ
50მგ. თეთრი რომი ბაკარდი
15მგ. ლურჯუ კურასაო
150მგ. ტონიკი
ჩაასხით ჭიქაში კვანტრო, მალიბუ, ბაკარდი და კურასაო. მოურიეთ და დაამატეთ ტონიკი.
პერფექტ მარტინი
10მგ. მშრალი ვერმუტი
10მგ. წითელი ვერმუტი
80მგ. ჯინი
ერთი მესამედი ყინულით სავსე ჭიქაში ჩაასხით ინგრედიენტები. მოურიეთ და გაფილტრეთ.
მილანო
40მგ. ვისკი
30მგ. მარტინი ბიანკო
30მგ. კამპარი
ჩაასხით ინგრედიენტები ყინულიან ჭიქაში და მოურიეთ.
ალუბლის კოქტეილი
25მგ. ჩერი ბრენდი
25მგ. ბანანის ლიქიორი
25მგ. კივის ლიქიორი
ჩაასხით ჭიქაში თანმიმდევრობით, ფენაფენად.
ახალი რუსი
20მგ. გრენადინი
20მგ. ლურჯი კურასაო
20მგ. არაყი
აღნიშნული ინგრედიენტები თანმიმდევრობით, ფენებად ჩაასხით ჭიქაში.
შავი რუსი
40მგ. ყავის ლიქიორი
50მგ. არაყი
ჩაასხით ლიქიორი ყინულიან ჭიქაში და დაამატეთ არაყი.
თეთრი რუსი
40მგ. ყავის ლიქიორი
50მგ. არაყი
20მგ. რძე
ყინულიან ჭიქაში თანმიმდევრობით ჩაასხით ლიქიორი, არაყი და რძე.
ამერიკანო
50მგ. წითელი ვერმუტი 50მგ. კამპარი
სოდიანი წყალი გემოვნების მიხედვით კამპარი და ვერმუტი ჩაასხით ყინულიან ჭიქაში და დაამატეთ სოდიანი წყალი.
კირ როიალი
90მგ. შამპანური
10მგ. კრემ დე კასისი
ჩაასხით ჭიქაში ლიქიორი და შამპანური.
ბრონქსი
40მგ. ჯინი
20მგ. ტკბილი ვერმუტი
20მგ. მშრალი ვერმუტი
20მგ. ფორთოხლის წვენი
ყინულით ნახევრად სავსე შეიკერში ჩაასხით ინგრედიენტები და შევანჯღრიოთ. გაფილტრეთ და გადაასხით ჭიქაში.
აკაპულკო
40მგ. ტეკილა
20მგ. ანანასის წვენი
20მგ. ლიმონის წვენი
20მგ. ლიქიორი „კვანტრო” ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში.
ენერჯაიზერი
20მგ. ლიქიორი პასოა
50მგ. ლიქიორი კვანტრო
10მგ. ლიქიორი მალიბუ
10მგ. ლიქიორი კრემ დე ბანანი
150მგ. რედ ბული ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
მოხიტო
50მგ. თეთრი რომი ბაკარდი
70მგ. ტონიკი
ლიმონი
პიტნის ფურცლები
შაქარი გემოვნების მიხედვით
ჩაყარეთ ჭიქაში წვრილად დაჭრილი ლიმონი, შაქარი და პიტნის ფურცლები. დანაყეთ. დაამატეთ დამსხვრეული ყინული, დაასხით ბაკარდი და ტონიკი.
მილქ-შეიკი
50მგ. ატმის წვენი
50მგ. მანგოს წვენი
50მგ. ანასის წვენი
100მგ. რძე
20მგ. გრენადინი
1/2 ბანანი
ყინულთან ერთად ათქვიფეთ ბლენდერში.
სტინგერი
70მგ. ბრენდი
30მგ. მენთოლის ლიქიორი
ყინულით ნახევრად სავსე შეიკერში ჩაასხით ლიქიორი და ბრენდი. შევანჯღრიოთ, გაფილტრეთ და დაასხით ჭიქაში.
ტამპიკო
30მგ. ლიმონის წვენი
40მგ. კამპარი
30მგ. ლიქიორი კვანტრო
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით ლიმონის წვენი, კამპარი, კვანტრო და მოურიეთ.
გარიბალდი
50მგ. კამპარი
100მგ. ფორთოხლის წვენი
ჩაასხით ინგრედიენტები ყინულიან ჭიქაში და მოურიეთ.
უალკოჰოლო იოგურტის კოქტეილი
50მგ. ნაყინი
50მგ. იოგურტი
10მგ. ფორთოხლის წვენი
10მგ. ალუბლის წვენი
10მგ. ატმის წვენი
10მგ. ანანასის წვენი
5მგ. გრენადინი
1/3 ბანანი
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად ათქვიფეთ ბლენდერში.
მარგარიტა
40მგ. ტეკილა
40მგ. ლიქიორი კვანტრო
30მგ. ლიმონის წვენი
კოქტეილის ჭიქის პირს გაუკეთეთ მარილის კრასტა . ნახევრად სავსე შეიკერში ჩაასხით ინგრედიენტები და შევანჯღრიოთ. გაფილტრეთ და დაასხით ჭიქაში.
სთროუბერი მარგარიტა
40მგ. ტეკილა
40მგ. ლიქიორი კვანტრო
30მგ. ლიმონის წვენი
30მგ. მარწყვის ლიქიორი
1-2ც. მარწყვი
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად ათქვიფეთ ბლენდერში.
ცისფერი მარგარიტა
40მგ. ტეკილა
40მგ. ლიქიორი კვანტრო
30მგ. ლიმონის წვენი
30მგ. ლიქიორი ბლუ კიურასაო
1-2ც. მარწყვი
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთშეიკერში და დავასხათ ჭიქაში.
ბრაზილიური ღამე
40მგ. ლიქიორი მანგაროკა 30გ. არაყი
10მგ. ლურჯი კურასაო
ყინულიან შეიკერში ჩაასხით ყველა ინგრედიენტი და შევანჯღრიოთ. შემდეგ დაასხით ყინულიან ჭიქაში.
ტეკილა სან რაისი
50მგ. ტეკილა
100მგ. ფორთოხლის წვენი 10გრ.გრენადინი
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით ფორთოხლის წვენი,ტეკილა და დაამატეთ გრენადინი.
სამოთხე
20მგ. ფორთოხლის წვენი
30მგ. ლიქიორი აპრიკოტ ბრენდი
50მგ. ჯინი
შევანჯღრიოთ შიკერში ყინულთან ერთად.
ემანუელა
20მგ. არაყი
20მგ. ამარეტო
20მგ. ლურჯი კურასაო
40მგ. ფორთოხლის წვენი
ყინულიან შეიკერში ჩაასხით ყველა ინგრედიენტი და შევანჯღრიოთ. შემდეგ ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
სისხლიანი მერი
50მგ. არაყი
100მგ. ტომატის წვენი
5მგ. ლიმონის წვენი
რამოდენიმე წვეთი ტობასკო
მარილი და შავი პილპილი გემოვნების მიხედვით
ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში.
სისხლიანი მარია
50მგ. ტეკილა
100მგ. ტომატის წვენი
5მგ. ლიმონის წვენი
რამოდენიმე წვეთი ტობასკო
მარილი და შავი პილპილი გემოვნების მიხედვით ყველა ინგრედიენტი ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში.
ლონგ აილენდ აის თი
15მგ. ლიქიორი კვანტრო
15მგ. რომი ბაკარდი
15მგ. ჯინი
15მგ. ტეკილა
15მგ. არაყი
100მგ. კოკა-კოლა
ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
კრაზანა
50მგ. არაყი
20მგ. ბანანის ლიქიორი
200მგ. ლუდი
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით არაყი და ბანანის ლიქიორი. დაამატეთ ლუდი.
კუბა ლიბრე
50მგ. რომი ბაკარდი
100მგ. კოკა-კოლა
ჩაყარეთ ჭიქაში ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
მწვანე თვალები
30მგ. არაყი
50მგ. ფორთოხლის წვენი
10მგ. ლურჯი კურასაო
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით არაყი და ფორთოხლის წვენი, ოდნავ მოურიეთ და დაუმატეთ კურასაო.
ტკბილი ტაბუ
20მგ. ჯინი
10მგ. კამპარი
10მგ. ლიქიორი კვანტრო
60მგ. ფორთოხლის წვენი
ჩაასხით ინგრედიენტები ყინულიან ჭიქაში და მოურიეთ.
გამაგრილებელი ჯული პი
30მგ. არაყი
10მგ. მენთოლის ლიქიორი „პეპერმენტი”
50მგ. ანანასის წვენი
ყველა ინგრედიენტი ჩაასხით ყინულიან ჭიქაში და მოურიეთ.
ალუბლის უალკოჰოლო კოქტეილი
60მგ. ალუბლის წვენი
30მგ. თაფლი
30მგ. ფორთოხლის წვენი
გაყინული ხილის ასორტი
ათქვიფეთ ბლენდერში ალუბლის წვენი, თაფლი და ფორთოხლის წვენი. მოათავსეთ ჭიქაში წვრილად დაჭრილი ხილის ნაჭრები და დაასხით ათქვეფილი მასა.
მე და შენ
20მგ. ლიქიორი კვანტრო
40მგ. გრეიპფრუტის წვენი
10მგ. ლიმონის წვენი
40მგ. სპრაიტი
ჩაყარეთ ჭიქაში დამსხვრეული ყინული და დაასხით ინგრედიენტები.
ფრენჩ ქონექშენ
50გ. კონიაკი
50გ. ლიქიორი ამარეტო
ყინულიან ჭიქაში ჩაასხით კონიაკი, ლიქიორი და მოურიეთ.
ორგაზმი
15მგ. ლიქიორი კვანტრო
30მგ. ლიქიორი ბეილისი
ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში და ჩაასხით დამსხვრეული ყინულით სავსე ჭიქაში.
ორგაზმი ყვირილით
30მგ. ლიქიორი გალიანო 15გ. ლიქიორი კვანტრო
30მგ. ლიქიორი ბეილისი
15მგ. ლიქიორი კალოა
ყინულთან ერთად შევანჯღრიოთ შეიკერში და დაასხით დამსხვრეული ყინულით სავსე ჭიქაში.

პორტვეინი

adrenalin77 — Sun, 09 May 2010 21:41:44 GMT

საუკეთესო პორტვეინი იმ ყურძნისგან იწარმოება, რომელიც მდინარე დუეროს სიახლოვეს, ველზე იზრდება. მე-17 საუკუნეში, ფრანგებთან ბრძოლის გამო, ინგლისელ ვაჭრებს ბაზარზე საკუთარი ბორდოს წარდგენის საშუალება წაერთვათ და სწორედ მაშინ მათ გემო და არომატი საუცხოო პორტუგალიურ ღვინოს გაუსინჯეს. აღსანიშნავია, რომ ამ ღვინოებისთვის ტრანსპორტირების პროცესი ძალიან მძიმე იყო, სწორედ ამიტომ ვაჭრები სასმელში ალკოჰოლს ამატებდნენ. ცოტა მოგვიანებით, ღვინოში ფერმენტაციის დროს ყურძნის სპირტის დამატებაც დაიწყეს, სწორედ ასე დაიბადა პორტვეინი.

სულ მალე პორტვეინით მოვაჭრეებმა შეამჩნიეს, რომ ალკოჰოლის დამატება არამხოლოდ იცავდა ღვინოს, არამედ აუმჯობესებდა მის ხარისხს და სასმელს უნიკალურ პროდუქტად გარდაქმნის საშუალებას აძლევდა.

სიტყვა პორტვეინი მომდინარეობს სიტყვისგან პორტუ, რაც პორტუგალიის მთავარი პორტის სახელწოდებაა. ინგლისში პორტვეინს "ღვინო პორტოს” ან "პორტო ღვინოს” უწოდებდნენ. პორტუგალიაში პორტვეინის წარმოების თარიღად XVIII საუკუნე მიიჩნევა. ამ სასმელისთვის დამახასიათებელია ნაყოფის ან ხილის ტონი, გემოს ჰარმონიულობა, მაღალი ექსტრაქტულობა. ეს ყველაფერი ბადაგის დაწურვის შედაგად მიიღწევა. სასმელის საუცხოო გემო ე.წ. პორტვეინიზაციის, სპეციალურ კასრებში დაძველების შედეგად მიიღება. დამზადების უძველესი მეთოდით წარმოებული პორტვეინი 12-18 თვის განმავლობაში ძველდება. რაც შეეხება ჩვეულებრივ პორტვეინს, ის 5 დღის განმავლობაში დუღდება და მხოლოდ 3 თვის განმავლობაში ძველდება. როცა პორტვეინის წარმოების დროს, ფერმენტების მეშვეობით ნატურალური შაქრის ნახევარი გადამუშავდება, ღვინოში უფერულ სპირტს ამატებენ. ის ამ პროცესს ანელებს და ღვინოში ყურძნის შაქრის დიდ ნაწილს ინარჩუნებს. არსებობს პორტვეინის რამდენიმე კატეგორია, რომელსაც ქვემოთ შემოგთავაზებთ.

Vintage

"ვინტაჟის” კატეგორიის პორტვეინი ყველაზე რბილი და იშვიათი სასმელია და შესანახად მსოფლიოში საუკეთესო ღვინოდ ითვლება. ის საუკეთესო მოსავლის ყურძნისგან იწარმოება და შედარებით ნაკლები რაოდენობით. ამ კატეგორიის პორტვეინი მუხის კასრში 2 წლის განმავლობაში ძველდება. მოგვიანებით, დეგუსტაციისთვის მზადების პროცესში, მას ბოთლებში ასხამენ და რამდენიმე, ზოგჯერ ათეული წლის განმავლობაში სარდაფში აძველებენ. სწორედ ამის შემდეგ გარდაიქმნება იგი საუცხოო ღვინოდ, რომელსაც საუკეთესო გემო აქვს.

წელს, რომელსაც "ვინტაჟის” წლად აცხადებენ, ღვინოს ორწლიანი შენახვის შემდეგ ბოთლებში ასხამენ. წინასწარ ცხადდება გასაყიდად გამზადებული ბოთლების რაოდენობა. ისევე, როგორც შამპანში, ყველა წელი საუკეთესო მოსავლის წლად არ ცხადდება. პორტვეინის ყველა მწარმოებელი კონკურენტებისგან დამოუკიდებლად იღებს მოსავლის შეფასების გადაწყვეტილებას.

იმ შემთხვევაში, თუ მწარმოებელი მოსავალს საუკეთესოდ არ გამოაცხადებს, შესაძლებელია მიღებულ იქნას გარკვეულ ტერიტორიაზე მოყვანილი ყურძნისგან დამზადებული "ვინტაჟის” ჩამოსხმის გადაწყვეტილება. სასმელი მზადდება ყურძნისგან, რომელიც საწარმოს მფლობელობაში არსებულ ვენახებში იკრიფება. საწარმოს დასახელება მითითებულია ეტიკეტზე.

Late Bottled Vintage

ისევე, როგორც კლასიკური "ვინტაჟი” Late Bottled Vintage ერთი წლის მოსავლისგან იწურება, მაგრამ თუ "ვინტაჟი” მუხის კასრში 2 წლის განმავლობაში ძველდება, Late Bottled Vintage-ის შემთხვევაში დაძველების პერიოდი 4-6 წლამდე იზრდება. სწორედ აქედან მომდინარეობს მისი სახელწოდება Late Bottled-ბოთლში გვიან ჩამოსხმული. აღნიშნულის წყალობით, მას შემდეგ, რაც ამ კატეგორიის პორტვეინი ბოთლში ხვდება, ის რეალიზაციისთვის მზად არის და სარდაფში შენახვას არ საჭიროებს. "ვინტაჟისგან” განსხვავებით, მისი დალევა ბოთლის გახსნიდან რამდენიმე დღის შემდეგაც შეიძლება.

Late Bottled Vintage კლასიკური "ვინტაჟივით” ნაჯერი არ არის, მაგრამ ამ პორტვეინს საუკეთესო ხარისხი აქვს და მისი ფასიც საკმაოდ მიმზიდველია. ეს პორტვეინი საოცრად უხდება ყველს.

დაძველებული უფერული პორტვეინი

მსუბუქი პორტვეინი, მრავალი წლის განმავლობაში დაძველებული მუხის კასრში, დროთა განმავლობაში ლალისფერს კარგავს და ოქროსფერი გადაკრავს. ასეთ პორტვეინს Tawny-ს უწოდებენ. მისი მახასიათებლები "ვინტაჟისგან” ძალიან განსხვავდება. თუმცა ორივე მათგანი ნამდვილ შედევრად ითვლება.

თუ "ვინტაჟი” ბოთლში ისეა ჩასხმული, რომ ჰაერი არ ხვდება, "ტონი” "სუნთქავს” და მუხის კასრის კედლებიდან თავისებურ, სასიამოვნო არომატს იძენს.

უძველესი პორტვეინი "ტონი” დანარჩენ პორტვეინებს შორის ყველაზე მიმზიდველია. ეს არის საუცხოო სადესერტო ღვინო, რომელიც სხვა ლალისფერი პორტვეინისგან განსხვავებით, შეგიძლიათ ცივადაც მიირთვათ.

თეთრი პორტვეინი

თეთრი პორტვეინი იმავე ტექნოლოგიით იწარმოება, რითიც წითელი, მხოლოდ შექმნილია თეთრი ყურძნისგან. პორტვეინ "რუბის” მსგავსად, ის შექმნილია რამდენიმე მოსავლისგან და ხის კასრებში 3-4 წლის განმავლობაში ძველდება. როგორც წესი, მას ოპერატივის სახით მიირთმევენ.

ლუდის ხარშვის ხელოვნება

adrenalin77 — Sun, 09 May 2010 21:33:08 GMT

ლუდის ხარშვის ხელოვნება სათავეს ადრეულ წარსულში იღებს. თქვენ, ალბათ, არც კი იცით, რომ ეგვიპტეში ნაპოვნია ძეგლები, რომელთა მიხედვითაც, ლუდს იქ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 2800 წელს ხარშავდნენ. კედლის მხატვრობაზე, რომელიც ჩვ.წელთაღრიცხვამდე 2600-2190 წლებშია შესრულებული, გამოსახულია სხვადასხვაგვარი ლუდის ხარშვის პროცესი. პოპულარული გამოთქმა "ლუდი-თხევადი პური” ჯერ-კიდევ ძველ ეგვიპტესა და ბაბილონში იცოდნენ. პურის ცხობა და ლუდის ხარშვა ეგვიპტეში ერთი კონცეფციით ხდებოდა, რადგან მაშინ ლუდს გახუხული, გამომცხვარი და მზეზე გამშრალი პურისგან ამზადებდნენ. ღარიბი, ძველი ეგვიპტელების ძირითადი სარჩო პური, ხახვი და ლუდი გახლდათ. უძველეს დროში მშენებელი ეგვიპტელის დღიურ რაციონს სამი პური, სამი კათხა ლუდი და რამდენიმე თავი ხახვი და ნიორი წარმოადგენდა. შეიძლება ითქვას, რომ ლუდის გარეშე, პირამიდის მშენებლობის დროს, სიცხეში, ალბათ, ვერავინ შეძლებდა სიმაღლეზე ასვლას. არ იქნებოდა ის ენთუზიაზმი, რომლის წყალობითაც ოცწელიწადში ხეოფსის პირამიდა აიგო, რომლითაც ახლა ეგვიპტელები თამამად იზიდავენ ტურისტებს. ეგვიპტელებს მიაჩნდათ, რომ ლუდის ხარშვის ტექნოლოგია ხალხს მოსავლისა და მიწისქვეშა სამყაროს ღმერთმა ოსირისმა გაანდო. ძველ ეგვიპტეში ლუდს ქალაქ პელუზიის პატივსაცემად პელუზიურ სასმელს უწოდებდნენ. მაშინ ითვლებოდა, რომ სწორედ ამ ქალაქში ხარშავდნენ საუკეთესო ლუდს. ბრიტანელი არქეოლოგების ჯგუფმა ტელ-ელ-ამარნის, ძველი ეგვიპტის დედაქალაქის გათხრების დროს იმ ლუდსახარშის ნანგრევები აღმოაჩინა, რომელიც ნეფერტიტის მიერ აგებულ მზის ტაძარს ეკუთვნოდა. შემონახულია კედლის მხატვრობა, რომელზეც გამოსახულია ნეფერტიტი. იგი საცრის მსგავსი ჭურჭლიდან ასხამს ლუდს, რათა ნარჩენებისგან გაწმინდოს. გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად, ნეფერტიტი ხორბლის მარცვლების სასმელის უბადლო დამამზადებელი იყო. ფარაონ რამზეს II-ის შემდეგ, ლუდი ეგვიპტელების საყვარელ სასმელად იქცა. ანიგოს დარიგებაში მოთხრობილია, თუ როგორ ხვდებოდნენ მშობლები საკუთარ სტუდენტ შვილებს "…მერე შენ წახვედი სკოლაში, როცა წერა-კითხვა შეისწავლე, მე ყოველდღე გელოდი შინ პურითა და ლუდით". ფარაონების სამარხებში აუცილებლად ტოვებდნენ ლუდს. ამის მიუხედავად, მაშინაც კი დიდი რაოდენობით ლუდის მიღება ჯანმრთელობისთვის საზიანოდ ითვლებოდა. ერთ-ერთ ქვის ნატეხზე ამოტვიფრულია შემდეგი ფრაზა "არ დაიღუპო თავი, როცა ლუდხანაში ზიხარ, არ დაკარგო ზომიერების გრძნობა და ნუ დაივიწყებ ფიცს…” სამწუხაროა, მაგრამ ჩვენი რეალობა სხვა კუთხით ვითარდება. როცა ადამიანებმა გაიგეს, რომ ყურძნის წვენი, როცა მას რამდენიმე კვირით დადგამ, ადამიანებზე უფრო ძლიერად მოქმედებს და მათ ათრობს, ისინი ლუდს მიეძალნენ. რომაელები ლუდს არ კადრულობდნენ, ისინი ღვინოს ამჯობინებდნენ, სწორედ ამიტომაც გახდნენ ბარბაროსების მსხვერპლნი. ინგლისში, ბელგიასა და ჩრდილოეთ საფრანგეთში ლუდის ხარშვა საკმაოდ დიდი ხნის წინ დაიწყეს. თუმცა ეს სასმელი დღევანდელი ინგრედიენტებით XIII –XIV საუკუნეებიდან არსებობს. ქალაქების დაარსებამდე მას ყველა ოჯახის მასპინძელი ამზადებდა. რაც შეეხება ქალაქებს, იქ იქმნებოდა ე.წ. ლუდსახარშები, სადაც სპეციალისტები სხვადასხვა ხარისხის ლუდს ამზადებდნენ. გერმანიაში განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს "ბოკის” ხარისხის ლუდი (მიუნხენი) და "მუმმე” (ბრაუნშვეიგი). ცნობილი ინგლისური "პორტერი” 1770 წელს გაჩნდა.

გროგი

adrenalin77 — Sun, 09 May 2010 21:19:52 GMT

ზღვაში ხანგრძლივი გასვლის დროს ადამიანებს ყოველთვის თან მიჰქონდათ რაიმე სასმელი. ძირითადად, ეს წყალი და ლუდი იყო. იმის გამო, რომ წყლის შენახვის მეთოდებს არ იცნობდნენ, მას კასრებში ასხამდნენ. როგორც წესი, ეს კასრები პორტში შესვლის დროს ივსებოდა. იგივე სურათი იყო ლუდთან დაკავშირებითაც. ხანგრძლივი მოგზაურობის დროს წყალი და ლუდი ფერს იცვლიდა და ცუდი დასალევი ხდებოდა. იმისთვის, რომ ასეთი წყლის დალევა შესაძლებელი ყოფილიყო, მასში ცოტაოდენ ლუდს ან ღვინოს ამატებდნენ.

გროგის შექმნა ვიცე-ადმირალ უილიამ პენის სახელთან არის დაკავშირებული, რომელმაც პენსილვანია დააარსა. 1655 წელს, როცა იგი დასავლეთ ინდოეთში იმყოფებოდა, პენი ბარბადოსში ჩავიდა და იამაიკა დაიპყრო. სამწუხაროდ, იმ დროს, წყლისა და ლუდის მარაგი უკვე შემოლეული ჰქონდათ, თუმცა იამაიკაში ჰქონდათ რომი და ვიცე-ადმირალმა ის თავის რაციონში შეიტანა.

ელიზაბეტ I-ის დროს, მეკობრეები რომით ვაჭრობდნენ და ეს მაგარი სასმელი მეზღვაურებს შორის საკმაოდ პოპულარული იყო. 1655 წლის შემდეგ, დასავლეთ ინდოეთში გახშირებული რეისების გამო, რომის გამოყენების შემთხვევები სულ უფრო გახშირდა. მიუხედავად ამისა, 1731 წლამდე, რომის გამოყენება "ზღვაზე მისი უდიდებულესობის მსახურების წესებსა და ინსტრუქციებში" განსაზღვრული არ იყო.

ვიცე-ადმირალი ედუარდ ვერნონი ცნობილია, როგორც გროგის "მამა". ის მეზღვაური იყო და მუდმივად გემზე არსებული სიტუაციის გაუმჯობესებას მოითხოვდა. ასეთი დამოკიდებულების გამო, ვერნენი ძალიან უყვარდათ და მისი საწვიმარის გამო, "მოხუც გროგს" უწოდებდნენ.

ვერნენის პერიოდში გემბანზე მეზღვაურებისთვის გაუზავებელი რომის მიწოდება მიღებული იყო, ხოლო სიმთვრალეს ყოველდღიური ხასიათი ჰქონდა. 1740 წლის 21 აგვისტოს ვერნენმა მიიღო კანონი რომის წყლით გაზავების შესახებ. მეზღვაურებს რომი დღის მანძილზე ორჯერ უნდა დაელიათ, ერთი დილით 10-დან 12 საათამდე, ხოლო მეორე საღამოს 4-დან 6 საათამდე. იმისთვის, რომ სასმელს უფრო სასიამოვნო გემო ჰქონოდა, მასში შაქარსა და ლიმნის წვენს ამატებდნენ. 1756 წელს წყლისა და რომის ნაზავის მიღება დაკანონდა და ბრიტანულ გემებზე სიგნალი "Up Spirits” ორი ასწლეულის მანძილზე ისმოდა. მართალია, გროგი მიღებული სასმელი გახდა, მაგრამ მისი შემადგენლობა სტანდარტიზებული არ იყო. სხვადასხვა ტიპის ნარევს სახელები კომპასის მხარეების მიხედვით შეურჩიეს, მაგალითად, "ნორდ" სუფთა რომს ნიშნავდა, "ვესტი" სუფთა წყალს. "ვესტ-ნორდ-ვესტი" ერთ მესამედ რომსა და ორ მესამედ წყალს, ხოლო ნორდ-ვესტი თანაბარი რაოდენობის რომსა და წყალს.

ტრაფალგარის ცნობილი შეტაკების შემდეგ, რომს ახალი სახელწოდება "ნელსონის სისხლი" გაუჩნდა. საქმე იმაშია, რომ ნელსონის გვამის სამშობლოში ტრანსპორტირების დროს, იმისთვის, რომ ის არ გაფუჭებულიყო, რომით სავსე კასრში მოათავსეს. ლეგენდის თანახმად, როცა მეზღვაურებმა ამის შესახებ შეიტყვეს, მათ ის რომი დალიეს. იმ დროიდან გროგსაც "ნელსონის სისხლს" უწოდებდნენ.

რომის გროგამდე გაზავების პრაქტიკას დისციპლინის პრობლემა არ მოუსპია. 1823 წელს ადმირალიტეტმა ექსპერიმენტი ჩაატარა და რომის რაციონი ორად გაყო. ამისთვის მეზღვაურებს კომპენსაციის სახით, ჩაისა და კაკაოს სთავაზობდნენ, ხოლო ანაზღაურება თვეში ორი შილინგით გაიზარდა. 1850 წელს გროგის მოხმარების ადმირალთა კომიტეტმა მიიღო გადაწყვეტილება სასმელის რაციონიდან ამოღების თაობაზე. ადრინდელის მსგავსად, ხელმძღვანელობა კომპენსაციისთვის ფულის გადახდას აპირებდა, თუმცა ეს გადაწყვეტილება ისევ რაციონის შემცირებით დასრულა.

დროთაგანმავლობაში გროგის დღეები დასასრულს უახლოვდებოდა. 1970 წლის 28 იანვარს სპეციალურმა პალატამ რომის რაციონის თაობაზე, დებატები ("Great Rum Debate”) გამართა. იმავე წლის 30 ივლისს "შავი ყლუპის დღე" ("Black Tot Day”) დადგა, რადგან ბრიტანეთის ფლოტში უკანასკნელად გაისმა სიგნალი "Up Spirits”.

დღეს გროგი საკმაოდ ცნობილი ცხელი სასმელია. მას მაგარი ალკოჰოლური სასმელების, სიროპისა და ლიქიორისგან ამზადებენ. ამის შემდეგ, გროგში ცხელ წყალს ან ჩაის ამატებენ, ხოლო არომატისთვის მასში ლიმნის ნაჭერს აგდებენ.

გთავაზობთ ამ სასმელის რამდენიმე რეცეპტს:

გროგი სილტერი (SYLTER GROG)

შემადგენლობა:

100 მლ წყალი

50 მლ მუქი რომი

ნახევარი ლიმნის წვენი

1 სუფრის კოვზი თაფლი

მომზადების წესი: გააცხელეთ წყალი და ჩაამატეთ მასში რომი, ლიმნის წვენი და თაფლი. კარგად ურიეთ იქამდე, ვიდრე თაფლი არ გაიხსნება.

არომატული გროგი (HELGOLANDER GROG)

შემადგენლობა:

60 მლ წითელი ღვინო

40 მლ მუქი რომი

40 მლ წყალი

შაქარი გემოვნებით

1 ნაჭერი ლიმონი გასაფორმებლად

წითელი ღვინო რომითა და წყლით გააზავეთ. დადგით ქურაზე, მაგრამ არ აადუღოთ. ჭიქაში მოათავსეთ შაქრის ნატეხი, დაასხით გროგი და გააფორმეთ ლიმნით.

თაფლის გროგი

შემადგენლობა:

50 მლ კონიაკი

2 ჩაის კოვზი თაფლი

100 მლ ცხელი, მაგარი ჩაი

ლიმნის ნაჭერი

ცხელ ჩაიში ჩაასხით კონიაკი და დაამატეთ თაფლი, იქამდე ურიეთ, ვიდრე თაფლი კარგად არ გაიხსნება. შემდეგ ჩაასხით ჭიქაში და მიირთვით.

Absinsthe

adrenalin77 — Fri, 07 May 2010 14:39:39 GMT

Absinsthe Frappe (აბსენტი ყინულით)
აბსენტი ძალიან ძლიერი სასმელია, წარმოიდგინეთ მაშინ როცა ვისკის, არაყის ან ჯინის საშუალო გრადუსიანობა 40% ია, აბსენტი 70% უკაკუნებს, ნამდვილი ცეცხლია. შესაბამისად ხშირად დალევის წინ ხდება მისი წყლით შეზავება, ამისათვის გირჩევთ გამოიყენოთ ძალიან მარტივი და გემრიელი რეცეპტი, „აბსენტი ყინულით".
ინგრედიენტები:
20 მლ/გ აბსენტი
20 შაქრის სიროფი ან უბრალოდ შაქარი
6–8 პიტნის ფოთოლი (გემოვნებით)
ყინულიანი წყალი (გემოვნებით)
ეს ყველაფერი კარგად აურიეთ ჭიქაში (ან შეიკერში) მანამ, სანამ ერთფეროვან მღვრიე ფერის მასას არ მიიღებთ და მიირთვით.

Death in the Afternoon (აბსენტი შამპანურით)
რა არის იმაზე უფრო დეკადენსური ვიდრე აბსენტი და შამპანური? ეს ორი თითქოს შეუთავსებელი სასმელი ძალინ კარგად შეეწყო ერთმანეთს ჰემინგუეის ნაწარმოების „Death in the Afternoon" სახელის მქონე კოკტეილში რომელიც შორეულ 1935 წელს შეიქმნა.
ინგრედიენტები:
30 მლ/გ აბსენტი
150 მლ/გ შამპანური ან შუშხუნა ღვინო გემოვნებით
აუცილებელია რომ შამპანური იყოს ძალიან ცივი, აურიეთ ეს ორი სასმელი ერთმანეთში და მიირთვით.

Chrysanthemum ( ქრიზანთემა)
უნიკალური კოკტეილი რომელიც წარმოადგენს ვერმუტის, ლიქიორისა და აბსენტის სინთეზს, კოკტეილი ითვლება აბსენტის ერთ–ერთ ყველაზე უძველეს და პოპულარულ კოკტეილად.
ინგრედიენტები:
60 მლ/გ მშრალი ვერმუტი
20 მლ/გ ლიქიორი „ბენედიქტი"
20 მგ/გ აბსენტი
ეს ყველაფერი კარგად აურიეთ ჭიქაში და მიირთვით.

Coctail Absinthe (კოკტეილი "აბსენტი")
ძალიან პოპულარული და ადვილად მოსამზადებელი კოკტეილი
ინგრედიენტები:
30 მლ აბსენტი
30 მლ/გ სუფთა წყალი
1 კოვზი შაქარი ან სიროფი
1 წვეთი ანგოსტურა (გემოვნებით)
ეს ყველაფერი კარგად აურიეთ ჭიქაში და მიირთვით.

Sazerac ( კოკტეილი Sazerac)
უძველესი და ერთ–ერთი ყველაზე ძლიერი კოკტეილი, პირველად კოკტეილი 1800 წელს შეიქმნა Antoine Amedee Peychaud ის მიერ, 1959 წელს კი მას ეწოდა ახალი ორლეანის პოპულარული კაფეს სახელი Sazerac. კოკტეილი ტრადიციულად ითვლება მამაკაცურ სასმელად მისი გრადუსიანობის გამო.
ინგრედიენტები:
90 მლ ვისკი
20 შაქრის სიროფი ან 1 კოვზი შაქარი
ბიტერი გემოვნებით
აბსენტი გემოვნებით
ლიმონის რგოლი
აურიეთ ერთმანეთში სიროფი და ბიტერი, დაამატეთ ვისკი, ყინული და კარგად აურიეთ, შემდეგ წინასწარ გაციებულ ჭიქაში ჩაასხით აბსენტი, კარგად მოატარეთ მთელს ჭიქას და ჩაასხით ჭიქაში უკვე მომზადებული ნარევი. ამის შემდეგ თქვენ შეგიძლიათ მორთოთ ის ლიმნის რგოლით და მიირთვათ.

შაქრის დამატება
არსებობს აბსენტში შაქრის დამატების 3 ხერხი
1) თუ თქვენ გაქვთ სიროფი, თქვენ შეგიძლიათ უბრალოდ ჩაასხათ კოკტეილში თხევადი მასა.
2) თუ თქვენ მოგეპოვებათ ნატეხი შაქარი, თქვენ შეგიძლიათ შაქრის დამატების საკმაოდ ეფექტურ ხერხს მიმართოთ, დადეთ ნატეხი შაქარი კოვზზე (უმჯობესია სპეციალური აბსენტის კოვზი), ოდნავ ამოავლეთ შაქარი აბსენტში და ცეცხლი წაუკიდეთ, შაქარი ნელ–ნელა დადნება და აბსენტს მოტკბო, კარამელის გემოს მისცემს.
3) ნატეხი შაქარი დადეთ კოვზზე და ნელა დაასხით მას ცივი წყალი, წყალი გაადნობს შაქარს და აბსენტს მოტკბო გემოს მისცემს.

"კოლას" სასმელების ომი

adrenalin77 — Sun, 02 May 2010 22:15:38 GMT

ჯეკ ტრაუტისა და ელ რაისის წიგნიდან "მარკეტინგული ომები”
ჯეკ ტრაუტი - კომპანია "Trout & Partners"-ის პრეზიდენტი, მარკეტინგის მსოფლიოში აღიარებული სპეციალისტი, პოზიციონირებისა და დიფერენცირების კონცეფციათა ავტორი. მისი მომსახურებით სარგებლობს მსოფლიოს 80-ზე მეტი უმსხვილესი კომპანია, მათ შორის - AT&T, Audi, Bell Atlantic, Burger King, General Electric, DuPont, Intel, IBM, Apple, MasterCard, Procter & Gamble, Sotheby's, Iberia, LEG...
ჯეკ ტრაუტისა და ელ რაისის ერთობლივი ნაშრომი "მარკეტინგული ომები" უკვდავი ბესტსელერების სერიას შეიძლება მივაკუთვნოთ. შესანიშნავი ენით მოთხრობილი და, ამავე დროს, სიღრმისეული ნაშრომი კიდევ მრავალ თაობას წაადგება. გთავაზობთ წიგნის ფრაგმენტების თარგმანს. ისიამოვნეთ და სარგებელიც მიიღეთ.

ემპირიულ მეცნიერებებში საუკეთესო დამამტკიცებელი საბუთი ისტორიული მაგალითებია. ომის მეცნიერებაში ეს ორმაგად ასეა.
კარლ ფონ კლაუზევიცი

ომის სწორად შესწავლა ისტორიის შესწავლას ნიშნავს. კლაუზევიცი და სხვა ავტორები ამას დაუღალავად გვიმეორებენ. მარკეტოლოგები კი საკუთარი მარკეტინგული ისტორიის სწავლას დროს იშვიათად უთმობენ. როგორც წესი, ისინი მიმდინარე საქმეებით არიან ხოლმე დაკავებულნი. ისინი თავიანთ როლს საკუთარი პროდუქტის მოდის უკანასკნელი ტენდენციების შესაბამისად შენარჩუნებაში ხედავენ.
მეტიც, მარკეტინგულ ისტორიაში ძირითადი ყურადღება, როგორც წესი, მოვლენებს ეთმობა და არა ამ მოვლენების გამომწვევ მიზეზებს. თუმცა, მარკეტინგის ყოვლისმომცველი თეორიის არარსებობის პირობებში ეს ვარიანტი ალბათ საუკეთესოცაა.
მარკეტინგული ომების პრინციპების დასაბუთებულობის შემოწმების ერთ-ერთი საშუალებაა დარგის ისტორიის გადახედვა და შემდეგ კონკურენტთა ძირითადი ნაბიჯების ამ პრინციპების შესაბამისად გაანალიზება. ამ თავში ჩვენ განვიხილავთ "კოლას" სასმელების ომს, რომელიც უკვე რამდენიმე ათწლეულია მძვინვარებს Coca-Cola-სა და Pepsi-Cola-ს არმიებს შორის.

კოკაინი და კოფეინი

"კოკა-კოლა" (ქვემოთ უბრალოდ "კოლა") უკვე ასწლიანი ისტორიის მქონე გამაგრილებელი სასმელია. ამ სასმელს თავდაპირველად "გამაგრილებელს" ძნელად თუ უწოდებდით. იგი გამოიგონა ფარმაცევტმა და ყოფილმა კონფედერატმა ოფიცერმა ჯონ სტის პემბერტონმა. "კოლა" ეგზოტიკური დაპატენტებული წამალი იყო: იგი შეიცავდა კოკას ფოთლების შემცველობაში არსებულ კოკაინსა და კოლას კაკლებში არსებულ კოფეინს.
კოკას ფოთლები ბოლივიის ინდიელთა საყვარელი ნარკოტიკი იყო. ისინი მათ მუშაობის დროს ღეჭავდნენ. კოკაინის საფუძველზე შეიქმნა "კოლას" ადრეული კონკურენტიც - დოქტორ მიტჩელის Coca-Bola.
დაახლოებით იმავე ეფექტს ახდენდა დასავლეთ აფრიკის აბორიგენებზე კოლას კაკლები. მას სრული თავშეკავების მქადაგებელი ზოგიერთი სექტა "ჯოჯოხეთის თესლსაც" უწოდებდა.
მაშ ასე, "კოკა-კოლა" თავიდან, უბრალოდ, წამალი იყო. "აღმგზნები, გამაგრილებელი და მომაღონიერებელი სასმელი, რომელიც განგკურნავთ ნერვული აშლილობისგან, თავის ტკივილისგან, ნევრალგიისგან, ისტერიისა და მელანქოლიისგან", - ნათქვამი იყო ადრეულ რეკლამაში.
საუკუნეთა მიჯნაზე Coca-Cola-ს ქონება საგრძნობლად გაიზარდა. 1902 წლის ბოლოსთვის კომპანიის ბიუჯეტმა 120 ათასი შეადგინა და იგი ამერიკის ყველაზე უფრო ცნობილ სასმელად იქცა. მომდევნო წელს ფირმამ თავისი სასმელის შემადგენლობიდან კოკაინი ამოიღო და კოკას "გამოყენებული" ფოთლებიდან დამზადებულ ექსტრაქტზე გადავიდა (უკოფეინო "კოლა" მხოლოდ 70 წლის შემდეგ გაჩნდება).
რეკლამისა და ფხიზელი ცხოვრებისთვის მებრძოლთა მხარდაჭერით Coca-Cola სწრაფად იზრდებოდა. 1907 წლისთვის ექს-კონფედერაციის 994 ოლქიდან 825 "მშრალი" გახდა. "ეროვნული თავშეკავების დიადი სასმელი" - აცხადებდა რეკლამა; ზოგი მას "სამხრეთის ნაკურთხ წყალსაც" კი უწოდებდა.
1915 წელს ერთმა დიზაინერმა ტერი ოტიდან (ინდიანას შტატი) შექმნა ახალი, 6,5-უნციიანი ბოთლი, რომელმაც "კოკა-კოლას" უნიკალურობას კიდევ მეტად გაუსვა ხაზი. მთელი მომდევნო წლების განმავლობაში კომპანიამ 6 მილიარდი ბოთლი გამოუშვა. ბოთლის ახალი დიზაინი სწორედაც რომ საჭირო დროს შეიქმნა. მხოლოდ 1916 წელს 153 სასამართლო პროცესი ჩატარდა ისეთი იმიტატორი კომპანიების წინააღმდეგ, როგორებიცაა Fig Cola, Candy Cola, Cold Cola, Cay-Ola და Коса Nola.
20-იან წლებში Coca-Cola-ს რეალური კონკურენტი არ ჰყოლია. მისი ერთადერთი პრობლემა იყო გამაგრილებელი სასმელების მოხმარების ზრდა, რომელმაც ერთ სულ მოსახლეზე 2,4-იდან (1919 წ.) 3,3-გალონამდე (1929 წ.) მოიმატა (შედარებისთვის: დღეს საშუალო ადამიანი 40 გალონზე მეტს მოიხმარს). რეკლამაც სწორედ მოთხოვნის სტიმულირებისკენ იყო მიმართული. ასეთი რეკლამების თვალსაჩინო ნიმუშებია: "წყურვილმა წელიწადის დრო არ იცის" (1922 წ.) და "გამაგრილებელი პაუზა" (1929).

ორჯერ მეტი იმავე ფასად

Coca-Cola-ს კონკურენტებს 30-იანი წლების დეპრესია დაეხმარა. ამ პერიოდში Pepsi-Cola-მ და Royal Crown-მა წარმატებული სტარტი გააკეთეს.
შეტევის მთავარი იდეა იყო 12-უნციიანი ბოთლების გამოყენება, რომელთა ფასი 6,5-უნციიანი "კოკა-კოლას" მსგავსად 5 ცენტი უნდა ყოფილიყო. Pepsi-Cola-მ (მის სასმელს ქვემოთ "პეპსის" ვუწოდებთ) ამ იდეის სისრულეში მოყვანა 1934 წელს დაიწყო, მაგრამ მისი სასმელი მხოლოდ 1939 წელს იშვა (როცა კომპანიის სათავეში უოლტერ მაკი მოვიდა).
ტრადიციული ინგლისური მონადირული სიმღერის მოტივზე შექმნილი რადიორეკლამა დაახლოებით ასე ჟღერდა: "პეპსი-კოლა" სანადიროდ წავიდა! თორმეტი უნცია ცოტა არაა. იხდი ძველებურად და იღებ ორჯერ მეტს. ეს ჩვენი სასმელია, "პეპსი", შენთან ვართ". ეს სანახაობრივად განხორციელებული ბრწყინვალე სტრატეგია იყო. მარკა უაღრესად პოპულარული გახდა - განსაკუთრებით მოზარდ თაობაში. როცა საქმე ტკბილეულობასა და ლიმონათს შეეხება, ბავშვები ხარისხს ყოველთვის რაოდენობას ამჯობინებენ.
ყოველივე ეს მინიმალური სარეკლამო ბიუჯეტით შესრულდა. 1939 წელს ჩოცა-ჩოლა-მ რეკლამაზე 15 მლნ. დახარჯა, Pepsi-Cola-მ კი მხოლოდ 600 ათასი. Coca-Cola ჩიხში მოექცა - საფუთავის მოცულობის გაზრდა კომპანიას არ შეეძლო, რადგან მას მილიარდამდე პატარა ბოთლის გადაყრა მოუწევდა. არც ფასის დაწევა იყო შესაძლებელი, რადგან გამაგრილებელი სასმელების გასაყიდი ასობით ათასი ავტომატი სწორედ 5-ცენტიანებს იღებდა.
Pepsi-Cola-მ განახორციელა კლასიკური ფლანგური შეტევა ბაზრის უმდაბლეს სექტორში. მაგრამ ეს უბრალო შეტევაზე ბევრად უფრო მეტი იყო. P Pepsi-მ ფლანგური მანევრი Coca-Cola-ს უშუალო ცენტრზე დამიზნებულ შეტევით მანევრად აქცია.
თავდასხმის №2 პრინციპი გვამცნობს: იპოვეთ ლიდერის ძლიერ მხარეში სუსტი წერტილი და მას დაუმიზნეთ. უდავოა, რომ Coca-Cola-ს მესვეურები თავიანთ ძირითად კოზირად სწორედ ბოთლს მიიჩნევდნენ. იგი ყველა რეკლამაში ფიგურირებდა და სავაჭრო ნიშნადაც კი იყო რეგისტრირებული. რაიმონდ ლოუიმ იგი "ყველაზე უფრო სრულყოფილ საფუთავადაც" კი დაასახელა.
"პეპსის" წასახალისებლად განხორციელებულმა ღონისძიებებმა ეს ძლიერი მხარე სისუსტედ აქცია. "სრულყოფილ" შეფუთვას, რომელიც ასე მოხერხებულად ჯდებოდა ხელში, 12 უნციის ტევადობამდე ვერაფრით გაზრდიდი, რადგან მას ხელში მხოლოდ 7-ფუტიანი გიგანტი თუ დაიჭერდა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს "პეპსი-კოლამ" Royal Crown-სა და Dr. Pepper-ს გაუსწრო და "კოკა-კოლას" შემდეგ №2 სასმელად გადაიქცა.

რა შეეძლო მოემოქმედა Coca-Cola-ს?

თავდაცვის №2 პრინციპი გვასწავლის: თავდაცვის საუკეთესო სტრატეგია - საკუთარ თავზე იერიშის მიტანაა. Coca-Cola-ს საკუთარი თავისთვის სხვა ბრენდით მანამ უნდა შეეტია, სანამ ამას Pepsi-Cola იზამდა. ბაზარზე "პეპსის" ტიპის იაფიანი მარკის გამოსაშვებად საუკეთესო დრო იქნებოდა 30-იანი წლების დასაწყისი, როცა დეპრესია ჯერ კიდევ საწყის სტადიაში იყო (Double Cola - "ორმაგი კოლა" ცუდი დასახელება არ იქნებოდა. სხვათა შორის, დღესდღეობით ასეთი მარკა არსებობს კიდეც).
ამგვარი თავდაცვითი მანევრი Gillette-ის მიერ Тгас II-ის გამოშვების ანალოგიური იქნებოდა და, შესაძლოა, ასეთივე ეფექტიანიც გამომდგარიყო (ამჟამად Gillette-ი ტენიანი პარსვის მოწყობილობათა ბაზარზე უფრო დიდ წილს ფლობს, ვიდრე "კოლა" სასმელების ბაზარზე). ომის შემდეგ ცოტა ხანს ყველას ეჩვენებოდა, რომ ეკონომიკამ ზურგი აქცია Pepsi-ს. შაქარსა და მუშახელზე ფასები იზრდებოდა და მათთან ერთად "პეპსის" ფასიც მატულობდა. იგი ჯერ 6 ცენტამდე გაიზარდა, შემდეგ კი - 7-მდე.
სარეკლამო დევიზი "ორჯერ მეტი იმავე ფასად" შეცვალა დევიზმა - "ორჯერ მეტი და უკეთესი". შემდეგ Pepsi-მ ძალისხმევა ავტომატებისა და გაზირებული წყლის კიოსკების საშუალებით მასობრივი გაყიდვებიდან საშინაო მოხმარებაზე გადაიტანა და აქცენტს კვლავინდებურად თავის დიდ ბოთლებზე აკეთებდა. "იყავით კონტაქტურები" - ასე ჟღერდა "პეპსის" ახალი სარეკლამო დევიზი, როცა მან სუპერმარკეტებისკენ მიმართა თავისი ძალისხმევა. ამ ძალისხმევამ გაამართლა - 50-იანი წლების დასაწყისში "კოლა" 5-ჯერ უსწრებდა "პეპსის". ათწლეულის ბოლოსთვის კი "პეპსიმ" ეს სხვაობა ორჯერ შეამცირა.
რამდენ ხანს შეძლებდა Coca-Cola უფრო ტევადი შეფუთვის მქონე კონკურენტთან გამკლავებას? გადამწყვეტი მომენტი 1954 წელს დადგა. "კოკა-კოლას" გაყიდვების მოცულობამ 3%-ით დაიკლო, ხოლო "პეპსის" გაყიდვათა მოცულობამ 12%-ით მოიმატა.
მომდევნო წელს Coca-Cola-მ საფუთავების "ბლიცკრიგი" განახორციელა - გამოუშვა 10, 12 და 26 უნციიანი ბოთლები. ძველი ტარის მარაგი მთავრდებოდა და 6,5-უნციიანი სავაჭრო ნიშანიც ნელ-ნელა ისტორიას ჩაბარდა.
Coca-Cola-ს სარეკლამო თემა ყოველწლიურად იცვლებოდა იმისდა მიხედვით, თუ რა ახალ გზებს პოულობდა იგი Pepsi-სთან გასამკლავებლად.
1956 წელი: "Coca-Cola კარგ გემოს აუმჯობესებს".
1957 წელი: "კარგი გემოს ნიშანი".
1958 წელი: "კოლას გამაგრილებელი გემო".
1959 წელი: "კარგად გაგრილდით".
ეს ცვლილებები ატლანტაში გამეფებული ერთგვარი დაბნეულობის აშკარა ნიშანი იყო.

"პეპსის" თაობა"

უფრო დიდი ზომის ბოთლი და "პეპსის" თაობა", აი, ასეთი დარტყმების სერია განახორციელა Pepsi-Cola-მ. ლიდერის ძლიერ მხარეში სისუსტის პოვნა თავდასხმითი მარკეტინგული ომის უმთავრესი პრინციპია. რითაა ძლიერი ჩოცა-ჩოლა? მან პირველმა გამოუშვა ამ ტიპის სასმელი. იგი ბაზარზე "პეპსიზე" ბევრად უფრო ადრე გამოჩნდა.
სწორედ ეს იყო "კოლას" აშკარა ძლიერი მხარე, მაგრამ სიძლიერემ სხვა, უფრო ნაკლებად თვალსაჩინო შედეგამდე მიგვიყვანა.
უფროსი თაობის ადამიანები "კოლას" ამჯობინებდნენ. ახალგაზრდობა კი უფრო "პეპსის" ეტანებოდა. მეტიც, დიდი ზომის ბოთლები ძირითადად ახალგაზრდებისთვის იყო განკუთვნილი. თინეიჯერთა მსგავსად, რომელი ზრდასრული ადამიანი დალევს 12-უნციიან ბოთლს?
1961 წელს ეს კონცეფცია პირველად გამოიხატა დევიზში "პეპსი" მათთვის, ვინც თავს ახალგაზრდად გრძნობს". 1964 წელს კი თავისი კლასიკური იერი შეიძინა: "თქვენ ხართ "პეპსის" თაობა".
Pepsi-ს სტრატეგია "დროისა და მოდის მიღმა" დარჩენილ კონკურენტთა პოზიციების ცვლაზე იყო ორიენტირებული. გარდა ამისა, Pepsi-მ სხვა, არანაკლებ ღირებული ფსიქოლოგიური უპირატესობაც მოიპოვა. კომპანიამ თავის სასიკეთოდ გამოიყენა მიზნობრივ აუდიტორიაში არსებული ასაკობრივი მეტოქეობა. რამდენადაც ადამიანთა უმეტესობა "პეპსის" კი არა - "კოლას" სვამდა, ლოგიკური იქნებოდა გვევარაუდა, რომ "კოლას" უფრო ხანდაზმული ადამიანები ეტანებიან. შესაბამისად, ახალგაზრდობას შეეძლო "პეპსის" მოხმარებით თავისი ტრადიციული პროტესტის გამოხატვა. სტრატეგია თაობათა სხვაობაზე იყო დაფუძნებული. მაშინ, როცა "კოკა-კოლა" თავის მომხმარებელს ასაფლავებს, იბადებიან "პეპსის" ახალი მყიდველები.
გარდა ამისა, Pepsi მოხერხებულად იყენებდა ახალგაზრდული პროტესტის ტრადიციულ ფორმას - მუსიკას. ეს მისი სტრატეგიის ძირითადი ელემენტი იყო. "პეპსის" სარეკლამო რგოლებში მაიკლ ჯეკსონი და ლაიონელ რიჩი მონაწილეობენ. ამ ვარსკვლავების დანახვას მოზარდები აღტაცებაში მოჰყავს. უფროსი თაობის ადამიანები კი კითხულობენ: "ვინაა ლაიონელ რიჩი?".
დევიზი "ახალი თაობა ირჩევს "პეპსის" კომპანიის ახალგაზრდული სტრატეგიის კიდევ ერთი გამოხატულებაა. სწორედ ამ სტრატეგიას ეფუძნება Coca-Cola-ს "ხანდაზმულ" პროდუქტზე მისი შეტევა. მაგრამ კომპანიათა უმრავლესობის მსგავსად, Pეპსი კარგავს თავის სტრატეგიულ მიმართულებას. ბოლო 20 წლის განმავლობაში მან "თაობის" იდეას საერთო დროის მხოლოდ 1/3 დაუთმო. დანარჩენ ორ მესამედს იგი სხვა კამპანიებს უთმობდა.
1967 წელი: "გემო, რომელიც სხვა სასმელებს ამარცხებს - "პეპსის" გემო".
1969 წელი: "თქვენ დიდ ხანს იცოცხლებთ, "პეპსი" კი ბევრ რამეს მოგცემთ".
და 1983 წლის ყველაზე უფრო მშვიდი დევიზი: "პეპსი" სასწრაფოდ!"
ფართო მოხმარების საქონლისთვის რეკლამა უმნიშვნელოვანესი სტრატეგიული იარაღია. სტრატეგიული მიმართულების ყოველწლიურად ცვლა შეცდომაა. არაფერი არ უნდა შეცვალოთ მანამ, სანამ მარკეტინგული ომის ერთი სახეობიდან მეორეზე არ გადახვალთ.
რა თქმა უნდა, ტაქტიკური თვალსაზრისით ხატების, სიტყვების, გამოსახულებებისა და მუსიკის შეცვლა ბევრჯერ შეიძლება. მაგრამ სტრატეგიისა - არა.
მიუხედავად ამისა, Pepsi-ს ძალისხმევით მიღებული საერთო ეფექტი Coca-Cola-ს ლიდერის პოზიციას ართმევს. 1960 წელს "კოლას" "პეპსიზე" 2,5-ჯერ მეტს სვამდნენ, 1985-ში კი მხოლოდ 1,15-ჯერ.
Coca-Cola დაბრუნებას ცდილობს
დიდ ბოთლებში მოთავსებული სხვა მარკის გამოშვებით "პეპსის" ბლოკირება Coca-Cola-ს წლების მანძილზე არ უცდია. დევიზი "ორჯე მეტი იმავე ფასად" მისთვისაც ისევე ეფექტიანი იქნებოდა, როგორც ეს Pepsi-ს შემთხვევაში მოხდა.
თუმცა Coca-Cola კვლავაც განაგრძობდა უალკოჰოლო სასმელის გაყიდვას მაშინ, როცა Pepsi სწორედ რომ "პეპსი-კოლათი" ვაჭრობდა. ამის თვალსაჩინო მაგალითებია დევიზები - "გამაგრილებელი პაუზა" და "კოლასთან" ერთად საქმე უკეთ წაგივათ".
1970 წელს Coca-Cola-მ, როგორც იქნა, მიაგნო ლიდერისთვის ხელსაყრელ თავდაცვით სტრატეგიას. ეს სტრატეგია თავად მის ლიდერობას ეფუძნებოდა. "It’s the real thing" ("ესაა საუკეთესო სასმელი"). იგულისხმება, რომ ყველაფერი დანარჩენი, უბრალოდ, "კოკა-კოლას" იმიტაციაა. "საუკეთესო სასმელის" სტრატეგიამ "პროდუქტ 7X"-ის - "კოკა-კოლას" ე.წ. საიდუმლო ფორმულის - ირგვლივ ატეხილი ხმაურითაც მოიგო. ცალი ხელის თითებიც გვეყოფა მათ ჩამოსათვლელად, ვინც ეს ფორმულა იცოდა. ამგვარი პროპაგანდა ფასდაუდებელია, რადგან მთლიანად იქცევს "კოლას" მომხმარებელთა ყურადღებას. მაგრამ "საუკეთესო სასმელის" სტრატეგიამ დიდ ხანს ვერ იარსება.
1975 წელი: "გაუმჯობესდი, ამერიკავ".
1976 წელი: "კოლა" სიცოცხლეს ახანგრძლივებს".
1979 წელი: "მიირთვით "კოლა" და გაიღიმეთ".
1982 წელს Coca-Cola-მ უგემოვნებობის მწვერვალს მიაღწია სლოგანით "ესაა, რაცაა".
მაგრამ, მიუხედავად იმისა, რომ Coca-Cola-მ "საუკეთესო სასმელის" სტრატეგია დიდი ხნის წინ დაასამარა, თავად იდეა დარჩა. თქვით საუბრისას ფრაზა "საუკეთესო სასმელი" და ადამიანთა უმრავლესობა მიხვდება, რომ "კოკა-კოლას" გულისხმობთ. ჰკითხეთ მათ: "რა არის ეს?" და გიპასუხებენ: "ესაა, რაცაა".Royal Crown-ი ძალიან ცოტა და ძალიან გვიან

№3-მა "კოლამ" - Royal Crown-მა თამაშში ხელმეორედ ჩართვა 1969 წელს სცადა. მან ამ საქმეში დახმარებისთვის იმ დროის ყველაზე უფრო პოპულარულ სარეკლამო სააგენტო ჭელლს, ღიცჰ, Gრეენე-ს მიმართა და მასიური სარეკლამო კამპანია გააჩაღა.
"დავბრუნდით, რომ ბოლო მოვუღოთ "კოლასა" და "პეპსის". - განაცხადა მერი უელსმა. - იმედი მაქვს მომიტევებთ ასეთ მკვეთრ გამონათქვამს, მაგრამ ჩვენ მართლა გადაწყვეტილი გვაქვს მათი განადგურება".
თავი დავანებოთ Royal Crown-ის რეკლამას. მთავარი ეს არაა. შეუძლებელია ფეხდაფეხ მისდიო და, მით უფრო, გადაუსწრო ისეთ მსხვილ მარკებს, როგორებიცაა "პეპსი" და "კოკა-კოლა" (იმხანად მხოლოდ "პეპსი" Royal Crown-ზე 4-ჯერ მეტი იყიდებოდა. დღეს კი 10-ჯერ მეტი იყიდება). Royal Crown-ი დიდების ზენიტში მხოლოდ 30-იან წლებში იმყოფებოდა, როცა გაყიდვების მოცულობით "პეპსის" უსწრებდა. აი, სწორედ მაშინ უნდა ემოქმედა. 1969 წლისთვის კი ეს ყველაფერი კარგად ნაცნობ ისტორიად გადაიქცა - კომპანია ძალიან მცირე იყო, მის მიერ გადადგმული ნაბიჯები კი - ძალიან დაგვიანებული. ღოყალ ჩროწნ-ის საბაზრო წილი წლიდან წლამდე კლებულობდა. მაშ, რაღა შეეძლო მოემოქმედა ლიდერებისგან ძლიერ ჩამორჩენილ №3 მარკას?
ამის პასუხი, რა თქმა უნდა, ბრძოლის ხასიათისა და, შესაბამისად, მარკეტინგული სტრატეგიის შეცვლაა. Royal Crown-ისთვის ლოგიკური გამოსავალი პარტიზანობა იქნებოდა. მას სისრულეში უნდა მოეყვანა პარტიზანული ომის პირველი პრინციპი: მოეძებნა ბაზრის იმდენად მცირე სეგმენტი, რომ მისი დაცვა შეძლებოდა. შესაძლოა, მას ქვეყნის ტერიტორიაზე გეოგრაფიული პოზიციების გამაგრება მოეხერხებინა. ამას Royal Crown-ი ალბათ სადღაც სამხრეთში შეძლებდა, სადაც მას შედარებით ძლიერი პოზიციები აქვს. თუკი იგი შეზღუდული რესურსებით მთელი ქვეყნის ტერიტორიაზე მასშტაბურ ომში ჩაებმება, შედეგი ადვილად პროგნოზირებადი იქნება: "კოლა" და "პეპსი" უბრალოდ ჩაძირავენ მას. რამდენადაც ამ ორი სასმელის მდინარეები სულ უფრო მეტად დიდდება, №3 მარკისათვის დახლებზე ადგილი უბრალოდ აღარ რჩება.

უპირატესობათა ბრძოლა

60-იან წლებში Royal Crown-მა Diet Rite Cola-ს სახით ძლიერი ფლანგური მანევრი განახორციელა. კონკურენტებისთვის ეს სრულიად მოულოდნელი იყო. Coca-Cola-მ მხოლოდ 3 წლის შემდეგ მოახერხა რეაგირება - ეს იყო გამაგრილებელი სასმელი Tab-ი. Pepsi-Cola-მ კი პასუხად Diet Pepsi გამოუშვა. ათწლეულის ბოლოსთვის Diet Rite-ი "დიეტურ" სასმელებს შორის ყველაზე უფრო გაყიდვადი პროდუქტი იყო. მასზე Royal Crown-ის შემოსავლის ნახევარი მოდიოდა.
ფლანგური შეტევის №3 პრინციპი გვასწავლის: მოწინააღმდეგის კვალდაკვალ დევნა თვით შეტევასავით მნიშვნელოვანია. თამამმა მანევრმა Diet Rite-ს წარმატება მოუტანა. Coca-Cola-მ და Pepsi-Cola-მ კი სამწლიანი უმოქმედობით მშვენიერი საჩუქარი გაუკეთეს მას. დადგა მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილების მიღების დრო. უნდა შეენარჩუნებინა Royal Crown-ს გამაგრილებელი სასმელების სრული საწარმოო ხაზი, თუ მთელი რესურსები გამარჯვებული პროდუქტისკენ მიემართა?
Diet Rite-ი თუ Royal Crown-ი? Jeep-ი თუ მსუბუქი ავტომობილები? ისეთი შთაბეჭდილება იქმნებოდა, რომ ასეთი მნიშვნელობის სტრატეგიულ კითხვებზე სწორ პასუხს ვერასოდეს მიაგნებდნენ.
მენეჯმენტის ამერიკული სკოლა გადაწყვეტილების მიღებას ბაზარს ანდობს. ამიტომ, ამ შემთხვევაშიც, კომპანიამ ორივე ფრონტზე გადაწყვიტა ბრძოლა.
და შედეგმაც არ დააყოვნა.
მალე Diet Rite Cola მივიწყებას მიეცა. მარკა, რომელიც ოდესღაც თავის სექტორში დომინირებდა, დღესდღეობით საბაზრო წილის 4%-ზე ნაკლებს ფლობს. მხოლოდ Diet Coke-ი მასზე 14-ჯერ უკეთ იყიდება. ბრძოლა, რა თქმა უნდა, უთანასწორო იყო. "დიდმა ორეულმა" თავისი სასმელებიდან მიღებული მთელი შემოსავალი "დიეტური" მარკების დასაფინანსებლად გამოიყენა. Royal Crown-ი კი Diet Rite-ისგან მიღებულ შემოსავალს Coca-Cola-სა და Pepsi-Cola-ზე იერიშებს ახმარდა.
"ძალები ერთ წერტილში უნდა იყოს კონცენტრირებული" - ამბობს კლაუზევიცი. "უპირატესობათა ბრძოლა" ამ აფორიზმის მნიშვნელოვნებას კიდევ ერთხელ ადასტურებს.
U
Uncola-ს ფლანგური შეტევები

მალე ბაზარზე კიდევ ერთი მოთამაშე - Seven-Up-ი - გამოჩნდა. 1968 წელს ამ კომპანიამ წარმოადგინა Uncola - ლიმონის გემოს მქონე უალკოჰოლო სასმელი. მიზანი მარტივი იყო: 7-Up-ი "კოკა-კოლასა" და "პეპსის" ალტერნატივად უნდა ქცეულიყო. პირველ წელს მისი გაყიდვები 15%-ით გაიზარდა.
ამგვარად, იერიშის მიტანა ნებისმიერ ძლიერ პოზიციაზე შეიძლება.
საერთოდ, რაც უფრო მტკიცეა პოზიცია და რაც უფრო დიდია საბაზრო წილი, მით მეტად მარტივია მისი ალტერნატივის შექმნა. ასე შეცვალა ჩაიმ ყავა. BMW-მ - Mercedes-Benz-ი. 7-Up-მა კი - "კოლა" და "პეპსი".
Uncola-ს ბაზარზე წარმოდგენიდან 10 წლის შემდეგ, 7-Up-ი კომპანია Philip Morris-მა იყიდა. ამ შენაძენში მან უპრეცედენტო საფასური - 520 მლნ. - გადაიხადა. ანუ, 74 მლნ. თითოეულ Up-ში.
Marlboro-სა და Miller Lite-ის ბრენდების ცოტა ხნის წინანდელი მარკეტინგული ტრიუმფით გულმოცემულმა Philip Morris-მა 7-Up-ითაც დიადი გამარჯვებების მოპოვება გადაწყვიტა. კომპანიამ გააორმაგა მარკის ბიუჯეტი (მან 40 მლნ-ს მიაღწია) და დაიწყო აქცია, რომელსაც ჩვენ "საკუთარი ოცნებების რეკლამა" ვუწოდეთ.
"ამერიკა 7-Up-ზე გადადის" - ნათქვამი იყო რეკლამაში. თუმცა რეალობა ასეთი ოპტიმიზმის საფუძველს არ იძლეოდა. იმ წელს 7-Up-ი გამაგრილებელი სასმელების ერთადერთი მარკა იყო, რომელიც წამგებიანი პროდუქტების ათეულში შევიდა. მისი საბაზრო წილი 10%-მდე შემცირდა. იმხანად 7-Up-ის სტრატეგია (გარდა შეტყობინებისა, რომ "ამერიკა 7-Up-ზე გადადის") სიმღერებისა და ცეკვების აქტიურ გამოყენებას გულისხმობდა. ეს გასართობი ღონისძიებები სხვა არაფერი იყო, თუ არა "კოლას" დანარჩენი სასმელების უძლიერეს მხარეზე შეტევა: "კოკა-კოლასა" და "პეპსიზე" უკეთ ვერავინ ცეკვავს და მღერის.
თუკი მარკას სამხედრო თვალსაწიერიდან შევხედავთ, უმალ ცხადი ხდება, რატომ არ გაიზარდა 7-Up-ის გაყიდვები და რატომ არ გადავიდა ამერიკა ამ სასმელზე.
რა გააკეთა 7-Up-მა? რა და - განკერძოებული, ალტერნატიული პოზიცია შექმნა. ამით მან ბიზნესის ნაწილი წაართვა ჯანჯაფილისა თუ ძირხვენას ლუდებს, ფორთოხლის წვენებს და "კოლების" სხვა ალტერნატივებს.
შემდეგ დადგა შეტევით მოქმედებებზე გადასვლის დრო. საჭირო იყო მომხმარებლისთვის მიეცათ "კოლებისგან" განსხვავებულ სასმელებზე გადასვლის მიზეზი. თავდასხმის №1 პრინციპი გვასწავლის: მთავარია, ლიდერის პოზიციის ძლიერ მხარეზე გავამახვილოთ ყურადღება.
რა არის "კოლას" ტიპის სასმელების ძლიერი მხარე? ალბათ - გემო. თავდაცვის №2 პრინციპის მიხედვით, აუცილებელია ლიდერის ძლიერ მხარეში სუსტი წერტილის ნახვა. რა სუსტი წერტილი აქვს "კოლას" სასმელებს? თუკი "კოკა-კოლას" ქილაზე არსებულ წარწერას წაიკითხავთ, ნახავთ, რომ მის შემადგენლობაში შედის გაზირებული წყალი, შაქარი, კარმელის პიგმენტი, ფოსფორმჟავა, ნატურალური არომატიზატორები და კოფეინი.
დიახ, კოფეინი! კოფეინს ყველა "კოლა" შეიცავს, რადგან იგი ჭარბად არის კოლას კაკლებში. ფედერალური კანონმდებლობის თანახმად, "კოკას" არ შეიძლება "კოლა" დაერქვას, თუკი მასში კოფეინი არ არის. მაგრამ უმთავრესად ვინ სვამს გამაგრილებელ სასმელებს? ვინ და - ბავშვები.
პარადოქსი ისაა, რომ ამერიკის კვების პროდუქტებისა და წამლების კონტროლის სამმართველომ არ აკრძალა "კოლას" სასმელებში კოფეინის ჩართვა (რადგან ეს ნივთიერება, დამუშავების პროცესში, კაკლებიდან მთლიანად ქრება). ამიტომაც ჩოცა-ჩოლა კოფეინს მესამე მხარისგან (მაგალითად, General Foods-ისგან) ყიდულობს.
ასე იჭყიპებიან ბავშვები მშობლების საყვარელი ყავა Sanka-დან ამოღებული კოფეინით. აი, რა წერია ამ ნივთიერების შესახებ განმარტებით ლექსიკონში: "ყავის, ჩაისა და კოლას კაკლების შემადგენლობაში შემავალი მწარე კრისტალური ალკალოიდი; გულისა და ცენტრალური ნერვული სისტემის სტიმულატორი".
მშობლებს კი სულაც არ უნდათ ბავშვების სტიმულირება. ისინი, პირიქით, მათს დაწყნარებაზე ოცნებობენ. ბავშვები ისედაც საკმაოდ ენერგიულები არიან (საბავშვო "ვალიუმი" წამლებს შორის ჰიტად იქცევა, თუკი Hoffmann-LaRoche-ი მის წარმოებას გადაწყვეტს).
80-იანი წლების დასაწყისში ჩვენ Seven-Up-ს უკოფეინო სასმელის გამოშვება შევთავაზეთ. საცდელ სატელევიზიო რეკლამაში ნათქვამი იყო: "განა დაუსხამთ ყავას თქვენს ბავშვებს? მაშ, რატომღა ასმევთ "კოლას", რომელშიც არანაკლები კოფეინია? შვილებს "კოლა" კი არა, უკოფეინო გამაგრილებელი სასმელი 7-Up-ი დაალევინეთ".
მაგრამ ამ შეთავაზებაზე კომპანიის ვიცე-პრეზიდენტმა მარკეტინგის დარგში კატეგორიული უარი განაცხადა. "ჩვენ ამგვარად არასოდეს წავახალისებთ პროდუქტს", - თქვა მან.
თუმცა "არასოდეს" არც ისეთი ხანგრძლივი ვადაა, თუკი ბიზნესი თავზე გენგრევა. ამიტომაც 1982 წელს Seven-Up-მა მაინც განახორციელა "უკოფეინო" სტრატეგია. "ჩვენს პროდუქტში არასოდეს ყოფილა და არც არასოდეს იქნება ეს ნივთიერება", - ეწერა Seven-Up-ის ახალ ქილებზე. მაგრამ შემდგომში კომპანიამ ორი სტრატეგიული შეცდომა დაუშვა. ჯერ ერთი, მან პარალელურად უკოფეინო "კოლა" Like-ი გამოუშვა. ანუ დაანაწევრა ძალები და დააბნია მომხმარებელი. და, მეორე, მან სრულიად მიივიწყა Uncola.
იმის თქმა, რომ Seven-Up-ი "კოკა-კოლასა" და "პეპსისგან" განსხვავებით კოფეინს არ შეიცავს, საკმარისი არ იყო. გარდა ამისა, აუცილებელი იყო მომხმარებლისთვის იმის შეხსენება, რომ Uნცოლა ორი გრანდის ალტერნატივაა.
მიუხედავად ამისა, "უკოფეინო" სტრატეგიამ Seven-Up-ის გაყიდვებს სერიოზული ბიძგი მისცა. მალე მარკამ მეოთხე ადგილიდან მესამეზე გადაინაცვლა. თუმცა კომპანიამ ამგვარ კურსზე კონცენტრირება დიდ ხანს ვერ შეძლო და "უკოფეინო" სტრატეგია მალე შეცვალა სტრატეგიამ - "ხელოვნური საღებრების გარეშე".
ხელოვნური საღებრების გარეშე? მაშ, რაღა ვთქვათ Jello-ს ჟელეების მადის აღმძვრელ (და მკვეთრ) ფერებზე? ამ ინგრედიენტებს უამრავი პროდუქტი შეიცავს - ტორტებით დაწყებული და წამლებით დამთავრებული.
შემდეგ Seven-Up-ი ისევ Uncola-ზე გადაერთო და რამდენიმე წელიწადში სამი დიდი პროგრამა მოიცვალა. მარკეტინგული ომის მიზანია, არეულობა მტრის ბანაკში შეიტანო და არა - საკუთარ რიგებში. გონზე მოსასვლელად Seven-Up-ს კიდევ დიდი დრო დასჭირდება.ქაოსი "კოლას" სასმელების რიგებში

პრინციპში, "უკოფეინო" კამპანიამ ის გააკეთა, რაც კარგ შეტევით ოპერაციას უნდა გაეკეთებინა. მან Coca-Cola-სა და Pepsi-Cola-ს რიგებში დიდი ქაოსი და არეულობა გამოიწვია. "Seven-Up-ის უკოფეინო რეკლამა მთელს დარგს თავდაყირა აყენებს", - წერდა The Wall Street Journal-ი. თავის განცხადებაში PepsiCo-მ ამ სარეკლამო კამპანიას "საზოგადოებისთვის მავნე" უწოდა, რადგან "იგი ეფუძნება დაუსაბუთებელ ფაქტებს ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების შესახებ და ადამიანთა დაშინებას ისახავს მიზნად".
"პეპსის" მწარმოებელმა განაცხადა, რომ "მისი ღრმა რწმენით", კოფეინი ჯანმრთელობისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს.
ჩვენი აზრით, პერჩესიდან ძალიან ბევრი საპროტესტო გამოხმაურება მოვიდა. ამის შემდეგ Pეპსიჩო-მ სულ რაღაც 6 თვეში გამოუშვა Pepsi Free-ს ჩვეულებრივი და "დიეტური" ვერსიები. მის მაგალითს მიბაძეს: Coca-Cola-მ, Royal Crown-მა და Dr. Pepper-მა. მალე მათ Sunkist-იც კი შეუერთდა (თუმცა გაუგებარია, რა კავშირი აქვს კოფეინს ფორთოხლის ლიმონათთან). კოფეინმა ყველა კომპანია შეაშფოთა. მარკები, რომლებშიც კოფეინი მნიშვნელოვან როლს არ თამაშობდა (Sprite, ჯანჯაფილის ლუდი Canada Dry და სხვები), უეცრად ამ საკითხის მნიშვნელოვნებაზე ალაპარაკდნენ.
არ შეიძლება, არ ვახსენოთ RC-100. "კოლას" სასმელების ომის მთელი ისტორიის მანძილზე იგი იშვიათად თუ უხსენებია ვინმეს. ამ დროს, პირველი უკოფეინო კოლა სწორედ RC-100 იყო. Royal Crown-ის მიერ 1980 წელს გამოშვებულმა ამ პროდუქტმა პოპულარობა სწრაფად მოიპოვა, მაგრამ Diet Rite Cola-ს მსგავსად მალევე იქნა "ნეიტრალიზებული" კოფეინიანი "კოკა-კოლასა" და "პეპსის" მიერ.
საკმარისი არაა პირველმა გააკეთო რამე. წარმატებისთვის პირველიც უნდა იყო და უძლიერესიც.

უპირატესობათა ბრძოლა: მეორე რაუნდი

მომდევნო ზალპმა 1982 წელს ნიუ-იორკში დაიქუხა, როცა Coca-Cola-მ თავისი ახალი Diet Coke-ი წარმოადგინა. ეს, 1886 წელს ორიგინალური "კოლას" გამოსვლის შემდეგ, Coke-ის სახელით გამოსული პირველი სასმელი იყო.
მანამდე ბაზარი ასე სწრაფად ჯერ არც ერთ პროდუქტს არ დაუპყრია. "წარმატებული მარკეტინგის თვალსაზრისით Diet Coke-მა ყველას აჯობა" - წერდა The New York Times-ი. The Wall Street Journal-ი წინასწარმეტყველებდა: "Diet Coke-ის გათვლა ზუსტი აღმოჩნდა. იგი კომპანიის ისტორიაში მეორე ყველაზე უფრო პოპულარული სასმელი იქნება". "ეს სასმელი უპრეცედენტოდ მოკლე დროში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო პოპულარული სასმელი გახდა" - განაცხადა ჟურნალ Jesse Myers’ beverage Digest-ის რედაქტორმა.
პირმშოს მიმართ არც მშობლებს დაუშურიათ საქები სიტყვები. "Diet Coke-ი ჩვენი კომპანიის 96-წლიანი ისტორიის მანძილზე ყველაზე უფრო მნიშვნელოვანი პროდუქტი და ყველაზე უფრო ექსტრავაგანტული მოვლენაა გამაგრილებელი სასმელების ინდუსტრიაში" - ამბობდა Coca-Cola USA-ს პრეზიდენტი ბრაიან დაისონი.
ამ დითირამბების ფონზე ვაჟკაცობას მოვიკრებთ და ვიტყვით, რომ სამომავლო პერსპექტივაში Diet Coke-ით Coca-Cola-მ მნიშვნელოვანი ზარალი მოუტანა საკუთარ ჯიბეს. კი ბატონო, მოკლევადიან პერსპექტივაში ამ სიახლეს დიდი წარმატება ჰქონდა (ისევე, როგორც, თავის დროზე, Diet Rite-Cola-სა და RC-100-ს). როგორც ჩანს, იგი მტკიცედ დამკვიდრდა "კოკა-კოლასა" და "პეპსის" გვერდით. მაგრამ რის ფასად?
ჯერ ერთი, Coca-Cola-მ სრულიად აიღო ხელი Tab-ზე. Diet Coke-ის ბაზარზე გამოსვლის დროისთვის ეს პროდუქტი ბაზრის 4,3%-ს ფლობდა და ქვეყნის სამხრეთში საკმაო პოპულარობითაც სარგებლობდა. მაგრამ Diet Coke-ის გამოსვლის შემდეგ მისი წილი 1,8%-მდე შემცირდა.
ამგვარად, Coca-Cola-მ გააკეთა ის, რასაც ხელმოცარული დამკვეთები აკეთებენ ხოლმე. მან უარი თქვა Tab-ის რეკლამით დაკავებულ სააგენტოსთან თანამშრომლობაზე და შეცვალა რეკლამა. ნუთუ შეუძლებელი იყო Tab-ის აღორძინება? დიახ, შეუძლებელი იყო. ყოველ შემთხვევაში, მანამ, სანამ Coca-Cola თავის "დიეტას" არ შეწყვეტდა.
და, მეორე - იზარალა თავად "კოკა-კოლამაც". Diet Coke-ის დაბადების შემდეგ მისი საბაზრო წილი 23,9%-იდან 21.7%-მდე შემცირდა. ამგვარად, Diet Coke-ის დაპყრობითი ომები Tab-ისა დ